January 3, 2026

maybe mausoleums

magigising na lang pabigla sa biyahe. wala nang ibang natira kung hindi ang nagmamaneho at ang ihahatid sa limot. lilingon ang manong at magtatanong kung maaari bang magbaba na lamang sa ayaw. magbubuntonghininga nang malakas para malaman ng nakakarinig na totoong wala siyang kasalanan. ipipilit pa rin naman niya ang nais niya, at wala naman talaga siyang paki sa paki ng iba.

naisipan mong pumara bigla para lang makabawi. kinuparan kahit gaano ang panakaw na pag-aako ng direksyon nang makaiwas sa pagkalito. saglit lang at unti-unti nang nakikilalang muli ang mga dati na para bang walang nangyayari. kakampi nang ulit ang lahat ng hangin, halaman, at insekto, at tila gusto pa nilang umakay at maghatid sa mga matang nagpapaligaw.

bawat hakbang ay presko at tanggal ang namuong awa. sa lahat ng mga kaibigang bumalik, hindi nakakapagod ni nakakasawa ang bumati. walang magkakamukha, hati ang salamuhaan. parating may dahilan ng ngiti at tawa. titingin lahat kung sino man ang hihingi ng tulong. maingay ngunit hindi nakakairita. sabay-sabay na ang bawat halos ng haplos, ihip, pagakpak, huni, sitsit, ugong, yabag, wasiwas, sabay, sabay, gulo, iwas, kalabit. lumingon ka't wala kang kasamang iba.