mismong iyong pagkukulang

ang siyang kukumpleto sa ‘yo.

para sa akin, alam mo,

ikaw ay para sa akin.

light attacks before your

life attaches, and sort of

hangs in there - balance

of all things naked and

free as butterflies dance

making gleam meetings

reflect and flicker, deflect

all of which is bitter. don’t

make things harder than

what it is now.

                        laging may

nagbabadyang bagyo, at

namamalagi ang kasiyang

hindi pamamalagi. pagka

gayon lang, ako ay may

pakagyat na palihisan ng

may-lamat nang aawitin

sa sarili:

we’ve been living leaving,

and we’ll be leaving living.

108

noong isang araw lang

ang tarik ng init,

abot sa kabutu-butuhan.

parang tanga nga e.

talaga, oo, parang ano,

tawag dito — bakit ba

naandito ka pa? meron

ka yatang sakit, at

ayaw mong pumasok.

ano 'ko? tanga? meron

ka yatang sakit, at

gusto mong pumasok.

nakakatamad magpayong.

bukas ba sina tiya?

wanting to marry

someone is buried

into the silentest of

moments. like when

you’re trying to figure

out a puzzle you’re

stuck with until the

next bus stop. each

step branches into a

collection of memories

past. 

          your dog always

wants to wag its tail

fast — and each time

you try to figure out

each puzzle, i will be

there, waiting for our

moment, always.

you are

the rustling of leaves

sa makulimlim na langit.

pinaiinit mo ang aking

tummy tapos sasabayan

ko ng mabait na cookies,

i dip them in soft coffee

while listening to my

favorite piano siesta

accompaniment. mauupo

lang ako, naghihintay na

mabuo kang paunti-unti

hanggang sa dumating

ka na tapos sasabayan

ka ng mapapait kong luha.

araw-araw kang kinukuha.

parang boobs, parang

mata, parang buwan na

kitang-kita 'pag umaga.

parang ayaw ko pa na

makita ang paghiwalay

ng ating mga hindi na

matatago pang alaala.

i've already associated

my bedsheets with you.

i will always miss you,

how can you not take

me with you? after all

we've been through,

let me just stay beside

you, beside your boob,

your eyes - our most

precious times will

always be of the moon

hiding away our signs.

look at what happens

when you try to rush

your art. merong mga

malalaglag na hindi

mo rin malaman kung

bakit naisama pa, o

kasama ka. it doesn't

even taste like yung

luto ni mama noong

araw. malabong may

makita, and even if

you try to understand,

lalo ka lang mabibigo,

mahihilo, matitiklop,

at tapos pa, kahit na

subukang masalvage,

magmumukha lang

talagang sinukuan ng

calculated advantage.

sa kahit anumang sining,

laging dapat pinararaan

ito na para bang ikaw ay

sasamyuhang walang

kamalay-malay ngunit

tila ba na mamumulat

muli – nahihiga pala sa

damuhang pinalungting

tunay ng hamog at ginaw,

at sa iyong bawat duda

at singaw, kikilamkis ang

magkabilang tagiliran,

binti, braso, batok, tungo

sa tuktok ng iyong ulo.

magigising muli ang

iyong kabuuang tao.

babangon ka nang muli,

iiwan ang sansaglit na

paraiso, habang palayo

ito nang palayo, kusang

maghahanap kang muli

ng panibago, desperado.

kaya ba nahuhulog

ang tawag doon ay

dahil sa hindi na

magawang kontrolin

ang nautong sarili sa

tindi ngunit likas ng

kanyang hindi naman

talagang panghihila?

bawat saglit ay tuloy

mistulang alaala na

kaagad; para ngang

biglang huling hagupit

ni kamatayan na kay

iglap, kay sakit, kay

hirap na maiwasan.

'di bale nang kumalat

sa semento ang lasog-

lasog na katawan, at

dugo'y magtilamsikan,

basta't malaman nilang

walang may kasalanan.

sa panaginip ko na lamang kayang lumuha.

hindi na kayang tanggapin ang hindi ko 

kayang pagtanggap sa akin. alam ko, 

alam ko, alam kong ako lang 'to.

sorry, sorry, at sorry. hindi ko kailangang 

mandamay. hindi ko naman maiintindihan.

hindi ko rin maipaliwanag. walang dapat 

makialam; wala naman ding pakinabang.

kung ano man 'tong mabigat sa dibdib,

dalahing dalanging daramhin hangga't

himlay lamang, nawa'y kung anong

sipag umalala, siyang biglaang babawiin.

sa panaginip ko na lamang kayang pahinain

ang loob, makitang maging taong muli.

pinagbibigyan ang sariling salaminin

ang mga sanaysay na wala namang saysay.

uunawain ang mga salita upang wala nang

malito pa. takot pa rin ako sa galit. takot

sa nalilito. takot sa kung may biglang

malabo, hindi na agad totoo.

sa panaginip ko na lamang kayang mapagod,

tutal nasa tulog naman ako, nasa espasyong

maaaring manahimik, maaaring hindi

makihalubilo. gulanit nang lumakas sa

panumbalik na lumakas. walang-hiyang

hahayaan ang hiyang hahayaang manghina

magpahanggang sa kung ano ang aking nais,

sa kung ano pa ba ako, sa pagod ko sa aking

sariling ako ang lalambing, sa lumuluha kong

sarili habang humihimbing.

03 Kismoq

OVER BLACK.

Unang maririnig ang isang paghalik sa balat. Susunod ang ubod ng hina ngunit dinig na audio ng tila isang video. Maririnig ang pagpindot sa spacebar ng isang keyboard, hudyat ng pagpause ng audio.

CUT TO:

INT. KUWARTO - GABI

Magigising si ELY, 25, na nakaupo sa harap ng kanyang work desk, may nakasukbit na headphones sa batok na nakakabit sa kanyang laptop na mayroong nakapause na video. Lilingon si Ely at makikitang kahihiga lamang ni JAMIE, 27, sa kamang nasa may bandang likuran niya lamang. Haharap muli si Ely sa kanyang laptop. Pipindutin niya ang spacebar.

CUT TO:

Mapapanood ang video na nasa laptop. Maririnig sa may 'di kalayuan ang paghuni ni Jamie.

JAMIE

(mahina/malabo)

Kiss mo 'ko.

(pintig)

JAMIE

(may paggiit, malinaw)

Kiss mo 'ko.

CUT TO:

Babangon si Jamie mula sa kama. Maglalakad patungo sa likod ng upuan ni Ely. Yayakap si Jamie nang mahigpit sa likod ni Ely. Ididikit nito ang kanyang dibdib. Kanyang didiinan.

Dahan-dahang lilipat at gagapang ang kaliwang kamay ni Jamie sa may bandang kanlungan ni Ely. Hihimasin niya ito. (pintig) Lalambingin ng kabilang kamay ang bumbunan ni Ely. Maya-maya'y hahalikan niya ang kaliwang tenga ni Ely sabay daplis ng kanyang dila sa may gilid nito.

Lalakas nang bahagya ang paghinga ng dalawa. Dahan-dahang papalapit huminto ang paghimas ni Jamie sa may singit-pundya ni Ely habang patapos na rin ang paglalaro ng kanyang dila sa kanyang tenga.

Huling halik ni Jamie sa pisngi ni Ely hanggang sa pagtayo na niya nang maayos, at dahan-dahang paglalakad pabalik sa kama. Maiiwang nakapikit si Ely sa upuan.

Nagpaplay pa rin ang video sa laptop.

(pintig)

Pipindutin muli ni Ely ang spacebar.

CUT TO:

OVER BLACK.

(pintig)

(pintig)

Huling maririnig ang isang paghalik sa balat.

02 Teka Lang

OVER BLACK.

Maririnig ang mahinang radyo sa umaandar na jeep na nagpapatugtog ng Perfect ng Simple Plan.

ALE (V.O.)

Bayad po. (pintig) Bayad nga po.

CUT TO:

INT. JEEP (UMAANDAR) - GABI

Magigising si ELY, 25, nang pabigla. Nasa kanyang harapan ang kamay ng ALE, 56, na may ipinaaabot na pamasahe.

ALE

Bayad nga po.

ELY

Oo, teka lang, 'te.

ALE

(pabulong, iirap)

Sungit naman nito.

ELY

Ha?

ALE

Wala. Teynkyu.

Iaabot ni Ely ang pamasahe saka dudukutin ang kanyang cellphone sa bulsa. Merong message notification.

JAMIE (TEXT)

Sa'n ka na?

ELY (TEXT)

Malapit na sa riles. Nagugutom na 'ko. Binaba mo ba yung lechon?

JAMIE (TEXT)

Anong lechon?

ELY (TEXT)

'Di ka nagbukas ng ref? May inuwi akong lechon kagabi.

JAMIE (TEXT)

A, yung nasa foil.

ELY (TEXT)

So ano ulam?

JAMIE (TEXT)

Sa'n galing 'to?

(pintig, then another text)

A, sa birthday.

ELY (TEXT)

'Di ba galing ako birthday.

JAMIE (TEXT)
Noodles lang.

ELY (TEXT)

Palagyan na rin ng tubig yung takure.

JAMIE (TEXT)

Initin ko na rin 'to?

ELY

(kukunot ang kilay, texting)

Ang alin?

CUT TO:

INT. KUSINA - GABI

Kukunot ang kilay ni JAMIE, 27, habang nagtetext sa cellphone. Nasa harap siya ng binuksang refrigerator.

JAMIE

(texting)

Yung lechon, malamang.

ELY (TEXT)

Malamang.

JAMIE (TEXT)

Sa'n ka na?

ELY (TEXT)

Lapit na. Pasalang na ng takure. Tenkyuuu.

Ibababa ni Jamie ang kanyang cellphone sa upuan saka isasaksak sa charger. Iilaw ito, hudyat na nagchacharge na.

Lalagyan niya ng tubig ang electric kettle.

Isasaksak ang kettle, at bubuksan. 

Isasara niya ang pinto ng microwave, at bubuksan. 

Lilingunin niya ang kanyang cellphone kung umiilaw - hindi.

 

Titingin siya sa orasan sa dingding. 

Ililipat niya ang noodle soup sa kalan ng lalagyan.

Ipapatong ang noodle soup sa hapag, at bubuksan ang takip. 

Lilingunin niyang muli ang kanyang cellphone - wala pa ring ilaw.

Ipapakita ang orasan. 

Ipapakita muli ang cellphone. (pintig) Tingin muli sa orasan.

(pintig)

(pintig)

Tapos nang magpakulo ang electric kettle. 

Ipapakita ang cellphone. 

Orasan. 

Cellphone.

(pintig)

Maririnig ang pagbukas at langitngit ng pinto sa salas. 

CUT TO:

INT. SALAS - GABI

Papasok si Ely.

ELY

(aamoy-amoy)

Bango a.

Ibababa ni Ely ang kanyang bag sa sofa. Sasalubungin siya ni Jamie galing sa kusina. Magyayakapan nang mahigpit ang dalawa.

JAMIE

(habang nakayakap)

Baho a.

ELY

(ngingiti)

Sorry a. Shower lang ako, mabilis.

JAMIE

Mamaya na.

ELY

Bakit?

Maririnig ang ding ng microwave.

CUT TO:

INT. HAPAG - GABI

Ipapatong ni Jamie ang plato ng lechon sa hapag.

Susubo ng lechon si Ely.

Hihigop ng noodles si Jamie.

Hihigop ng kape sa tasa si Ely.

Susubo ng lechon si Jamie.

Hihigop ng noodles si Ely.

Iinom ng tubig si Jamie.

ELY

(pagkainom ng tubig)

Sarap. Ako na maghuhugas.

JAMIE

Ikaw naman talaga maghuhugas.

Tatayo si Ely habang sinisimulang iligpit ang pinagkainan. Kakalansing ang mga kubyertos.

CUT TO:

INT. BANYO - GABI

Magbubukas ng ilaw si Jamie. Makikita ang repleksyon niya sa salamin. Tititig siya nang ilang segundo. Maririnig ang mahinang pagpitik ng bawat segundo sa orasan.

Nakaupo si Jamie sa bowl, umiihi.

Nagsisipilyo si Jamie.

Papasok si Ely sa banyo.

Nagsisipilyo si Ely katabi ni Jamie habang nagbabanlaw na si Jamie ng bibig.

Lalabas ng banyo si Jamie.

Iihi si Ely. Haharap siyang muli sa salamin.

Nakatitig lamang si Ely sa kanyang repleksyon. Maririnig muli ang mahinang pagpitik ng bawat segundo sa orasan.

Papasok sa may shower si Ely.

Maririnig ang pagpihit sa shower. Bubuhos ang tubig mula sa shower.

CUT TO:

INT. KUWARTO - GABI

Nakahiga na si Jamie sa kama, nagcecellphone. Tatabi at hihiga na rin si Ely. Isasaksak ni Ely sa charger ang kanyang cellphone. Nagcecellphone pa rin si Jamie. Haharap si Ely kay Jamie. Yayakap si Ely kay Jamie. Hahalik sa pisngi. Haharap si Jamie kay Ely. Pipikit si Ely.

CUT TO:

OVER BLACK.

ELY (V.O.)

I love you.

JAMIE (V.O.)

I love you.

Maririnig ang isang halik sa pisngi.

01 Somebody's Perfect

OVER BLACK.

Maririnig sa background ang isang palabas na drama sa tv.

JAMIE (V.O.)

Never kang makukumpleto.

CUT TO:

INT. SALAS - HAPON

Makikita si ELY, 25, na nakaupo sa sofa, at bakas na nagising lamang sa boses.

ELY

(nagtatanggal ng muta)

Ha?

Magpapatong ng tasa ng kape si JAMIE, 27, sa mesa, saka uupo sa sofa.

JAMIE

Lagi't lagi kang magiging kulang.

ELY

(nag-uunat)

Ano na namang problema mo?

JAMIE

Iniisip ko lang: (pintig) 'Pag may nakikipagbreak, parang hindi nawawalan ng mga taong nakulangan sa ex nila, na hindi ka magiging sapat kahit kailan. Kaya sumama sa iba kasi ganito siya, at hindi ka ganyan, et cetera. Kaya hindi natutuloy kasi hindi makita ang hinahanap. May mga bagay na hindi nagagawa, mga ugali na hindi pinapakita, et cetera, et cetera.

ELY

(habang chinecheck saglit ang cellphone)

I mean... Nobody's perfect.

JAMIE

Totoo, pero ba't parang may mga tao pa rin na naghahanap ng perfect na jowa?

ELY

I guess... baka sanay lang tayong nakakakita ng mali?

JAMIE

What do you mean?

ELY

(iibahin ang puwesto ng paghiga/upo)

I mean... (pintig) Madali tayong makakita ng hindi natural sa paningin natin. Sample: Madali tayong madistract kapag may nagbago - kapag nag-iba ng lasa, nag-iba bigla ng ginawa, nag-iba bigla ng tunog, ng amoy. (pintig) May biglang nagbago sa nakasanayan natin. Alam mo yung experiment na blank white paper, tapos nilagyan ng red dot sa gitna?

JAMIE

(mag-iisip nang bahagya)

A 'yon. Oo.

ELY

Feeling ko wired lang tayo na makapansin ng mga mali? At bilang din namang iba't iba ang karanasan ng iba't ibang tao, iba't iba rin ang-

JAMIE

(sasabayan si Ely)

-nakasanayan.

ELY

Nakasanayan, yes. Hindi kaya paghahanap lang 'yan ng nakasanayan, at hindi talaga ng perfect na jowa?

JAMIE

O puwede ring yung nakasanayan yung perfect para sa kanya. May iba't ibang perfect kumbaga. Kanya-kanyang trip.

ELY

So, ano ngang problema mo?

JAMIE

(buntong-hininga)

So, bakit nga merong nakikipagbreak tapos ang dahilan e may kulang sa binreak nila?

Kukunot ang mga kilay ni Ely. Magkikibit ng mga balikat.

ELY

(pintig)

Hindi ba nila naisip na puwede ring may kulang sa kanila? Na no-

JAMIE

(sasabayan si Ely)

-nobody's perfect, yes. Exactly. So, instead of like looking for that kulang from someone else, bakit hindi na lang nila tanggaping lahat ng tao, may kulang. Lahat tayo nagkakamali. Kung may hinahanap kang wala sa iba, imposibleng meron ka ng lahat ng hinahanap ng iba. Lagi kang magiging kulang. Never kang maku-

ELY

(sasabayan si Jamie)

-makukumpleto. Okay. Gets.

JAMIE

(hihigop ng kape)

Ano 'yang pinapanood mo?

Makikita na lamang ang tv screen na drama pa rin ang palabas.

BABAENG TAUHAN SA TV

Sa'n ba 'ko nagkulang? Sabihin mo sa 'kin, gagawin ko ang lahat! Pa'no mo 'to nakayanang gawin sa 'kin?

LALAKING TAUHAN SA TV

Sorry-

Biglang sinara ang tv.

CUT TO:

OVER BLACK.

ELY (V.O.)

Somebody's perfect.

hindi ako nagsasalsal 'pag pasko.

Boundary

Mart Tabilin

Bobo talaga. Ba’t pa kasi naiwan yung yosi ko sa bahay. ‘Tang ina. Kaya ayokong nagmamadali e. Kanina pa ‘ko yosing-yosi. Perwisyo pa ‘tong putang inang pila na ‘to. ‘Di naman gento dati. Ang alam ko may araw pa nung makapasok ako sa pila. Anyare? Inabutan na kami ng mga ilaw sa kalsada. Ang kupad kasi ng usad. Kupal. Usad naman. Minsan feeling ko tuloy kanina pa may sumisingit. Malay ko, ewan ko. Tinapik kong mabilisan kung nasa bulsa ko pa yung cellphone ko. Syet sana walang gumalaw ng yosi ko. Chineck ko ulit yung laman ng wallet ko sabay dismaya. Sakto na lang talaga pera ko. Kahit pilitin ko pa, wala na talaga. Sa bahay na talaga ‘ko makakapagyosi. Putang ina, bobo talaga.

Ramdam ko na rin ang init. Basa na kilikili ko. Fucking shit nakakahiya pero wala na akong paki. Basta makauwi. Sunud-sunod na 'kong nagpupunas ng pawis sa noo at batok. Pisngi. Ilong. Noo ulit. Batok. Puta. Nakapasok din sa wakas. Siksikang sardinas as usual; at least walang matutumba sa 'min, makakapagpahinga ring konti habang kapwa kaming nagkakasandalang mga pasahero.

Bakit parang... ang kati 'ata ng bulbol ko? Hala? Makati ba? ... Makati nga! Fuck fuck fuck. Pinilit kong ilingon yung leeg ko sa kabila't kanan kung merong mga ulong nakatingin sa 'kin. Nababasa ba nila isip ko? Alam kaya nila? 'Wag niyo 'kong tingnan, utang na loob! Tuluyan nang tumulo ang pawis sa kanang pisngi ko. Kupow, 'wag kang titingin sa bandang titi mo at baka mabasa talaga nila isip mo! Fuck. Ang kati talaga holy shit ano 'to pa'no nangyari 'to.

Kapag idinaan ko ba sa konting... fuck. Hindi puwede 'to. Hindi talaga puwede 'to. Lord, bakit ako? Tingala. Pumikit na lang ako. Pinakiramdaman kung ga'no kalala ang mga buhol. Fuck. Lord. Please. Namalayan kong pumahinto ang tren. Nabawasan ng sikip, ng mga pasahero. Pagbaling kong muli sa ‘king bandang kanan e bigla na lang may nakatitig na nanay sa akin, kunot ang mga kilay. Dali-dali niyang hinila yung anak niyang maliit habang nakatitig pa rin sa ‘kin. Meron siyang binubulong sa bata nang mapansin niyang nakatitig na rin pala ‘ko sa kanya. Nanlaki ang kanyang mga mata. Pinandilatan ko siya pabalik. Hindi mo naintindihan ang nakita mo, please lang. Nagmakaawa na lang yung mga mata ko sa kanya dahil sa wala na ako sa mood makipag-usap. Pasimple siyang humalik sa noo ng kanyang anak para mailayo ang titig niya sa ‘kin. Inilipat ko ang atensyon ko. Pumikit ulit. Humingang malalim. Tinanggap ang husga. Sa pagsarang muli ng mga pinto, kusa na lang ding nagsara ang aking isip.

Nagising ako nang bigla ‘kong mauntog sa bintana ng bus. May narinig pa ‘kong napangisi. Sumama ang tingin ko pero hindi ko na hinanap pa kung sino. Gago amputa. Nagtanggal na lang ako ng nangingilid na muta. Maigi kong sinipat sa bintana ang gabi, ang mabagal na trapiko, sa piyesta ng iba’t ibang ilaw sa daan. Maya-maya’y nadama ko ang ginaw ng air-con. Hiningahan ko ang aking mga palad sabay adjust ng aking mga betlog sa pagkakaupo. Ow-oww. Higop nang konti. Kanina pa ba kami nandito? Dinukot ko yung phone ko para malaman ang oras. Hindi ko napigilang magbukas ng Facebook. Scroll. Like. Scroll. Scroll. Saka lamang may lumitaw na boses sa may bandang harapan.

“‘Tang ina mo a, bastos ka. Tingnan niyo, kuya, o! Nakalabas yung titi neto o! Putang ina neto o! Tingnan niyo o. Tingnan niyo! ‘Di ba, ‘te, sinara niya?”

“Hala hindi! Si ate talaga.”

“Putang ina ka a!”

“Sino?! Sino?!”

“Eto o! Putang ina mo! Putang ina mo, tatawag akong pulis. ‘Tang ina mo ka a. Putang ina mo, sa’n ka pupunta?”

“Wala namang- Si ate, para namang ano.”

“Ba’t nilalabas mo yung titi mo?!”

“Hindi a! Ano ba naman? Si ate, paskong-pasko.”

“O ‘di ba, ‘te, nakita mo sinara niya yung zipper niya?”

“Wala o. Hindi a.”

“Putang ina mo ka a.”

“Bigla akong-”

“‘Ki ng ina mo ka a.”

“Sensya na. Paskong-pasko.”

“Anong pasensya?”

“Tama na.”

“Putang ina mo tatawag akong pulis. Putang ina mo.”

“Si ate naman.”

“‘Tang ina mo, marami akong kilalang pulis.”

“Pasensya na. Hindi naman-”

“AKO PANG GINANYAN MO? Kaya pala dikit ka nang dikit a!”

“Sorry na. Standing naman, ate, e. Pasensya ka na. Hindi naman sina-”

“E BA’T NILALABAS MO TITI MO?”

Oh shit.

“Hindi naman a! Sorry na.”

“Anong hindi? Umamin ka lang sige, tatanggapin ko sorry mo!”

Pintig.

“Sige ano?”

“Ate-”

“Nilabas mo, hindi?”

“Hindi, ate, pasensya na.”

“Anong hindi?! ‘Wag mo ‘kong hawakan putang ina ka!”

Pintig.

“‘Tang ina mo. ‘Tang ina mo tatawag akong pulis ngayon. Marami akong kakilala.”

“Sorry na, ‘te. Sorry na.”

“‘Tang ina mo a.”

“Sorry.”

“Anong sorry?”

“Paskong-pasko naman, ‘te. ‘Wag ka nang-”

“Paskong-pasko. Ba’t nilalabas mo yung titi mo?”

“Hindi naman. Diyos ko. Wala namang ginagawa yung tao.”

“‘Tang ina mo ka.”

“Hindi na, ‘te. Sorry na.”

“Gago ka a. ‘Tang ina mo ka a.”

Pintig.

What the fuck? Umanggulo ako ng silip. Lumingon ang isang lalaking may nakasukbit na bag sa harapan habang nagsosorry sa babaeng nagvivideo sa cellphone.

“May police station dito sa likod e.”

“Pasensya na, ‘te, a. Pasensya na,” tango ng lalaki. “Pasensya naman. May nag-aantay sa akin sa bahay. Kung ganyan, e paskong-pasko.”

“O pampasko ‘yan?”

“Sige na, ‘te.”

“Ina mo ka a.”

“Kawawa naman yung anak ko. Pasensya na.”

Napayuko na lamang ang lalaki sa alalay ng kaliwa niyang braso sa sabitan. Marami na ang nakatutok sa pangyayari.

“O, anong ginagawa mo?”

“Sorry na.”

“‘Ki ng ina mo ka.”

“Pasensya na.”

“‘Tang ina mo nilalabas mo pa yung titi mo. Gago ka a.”

Lumuhod ang lalaki sa harapan ng babae.

“Pasensya na. Sorry na.”

“Ba’t ka lumuluhod. ‘Wag ka lumuhod, kuya. ‘Tang ina mo ka a. Nilalabas mo pa yung titi mo.”

“Ba’t ilalabas naman ‘yon.”

“Kitang-kita ko.”

Bumusina ang bus. Nakahinto na pala kami.

“Kitang-kita sa video sinara mo yung zipper mo. Hayop ka.”

Busina.

“Ina mo.”

Pagtayo ko’y marami nang cellphone ang nakatutok sa lalaki. ‘Di na ‘ko nakiusyoso pa. Pangarap ko na lang makababa. Hindi alintana ng mga pasaherong nagvivideo sa eksena ang pagdaan ko sa masikip at tayuan na gitna papunta sa unahan. Bago pa man ako umabot sa hagdan ay nagmamakaawa pa rin ang lalaki. Pagkapara ko sa driver ay may mga humablot sa kanyang t-shirt. Hindi na ako lumingon pa.

Adjust muli ng bayag sa boxers pagtapak sa kalsada. Nag-unat-unat muna ako ng likod at balakang. Masigla pa ang ingay ng mga tao at sasakyan pero mukhang marami-rami na rin ang nagmamadaling makauwi. Sinimulan ko nang maglakad papunta sa terminal ng mga jeep. May mga nasalubong pa ‘kong nagbebenta ng kiat kiat, pinya, rambutan, buko, buko juice. Ambango pa rin talaga ng proben, at sabay-sabay na pag-iihaw ng barbecue, betamax, isaw. Sago’t gulaman, kwek kwek, yosi, sari-saring candy. Yosi. Fuck. Inilabas kong saglit yung lighter ko sabay sindi. Sindi. Sindi. Umingay yung mga nagbebenta ng tempered glass, phone cases, at pipitsuging mga wallet at shades bago pa ‘ko umabot sa hagdan ng overpass. Iba sa ginaw ng air-con ang hangin nang makarating sa itaas. Sumilip ako sa gilid at inalam kung malulula ba ‘ko. Pa’no kaya kung mabitawan ko yung cellphone ko rito ‘no hahahaha ‘tang ina baliw. Hindi pa nakakababa ay kita ko na sa ‘di kalayuan ang mahahabang pila ng iba’t ibang biyahe. Puking ina.

May mga napaupo na muna sa ibabaw ng mga bagahe nila, sa mga gutter. Mga tutok sa kanya-kanyang cellphone. Langhap sa kahit saang puwesto ang halu-halong usok ng tambutso, sigarilyo, at bagong lutong food trip sa mga stall. Napahimas akong konti sa tiyan ko. Mabilisan kong chineck ang oras sa phone pagkabit ko sa pila. Medyo mas tuluy-tuloy ang usad kumpara. Unti-unting napuno ang jeep. Nang maisiksik na ang lahat ng puwedeng maisiksik, saka sumakay ang dispatcher para maningil ng samu’t saring reklamo at pamasahe.

“Ang sikip-sikip na nga e. Dapat hindi ganyan,” galit na pahabol ng lalaki sa harapan ko habang bukakang-bukaka ang singit. Sinubukan niya pang muling sumiksik paatras sa upuan niya. Kumaldag ang susi ng driver at binuhay na ang jeep. Nang mahanginan na kami ng simoy paglabas ng terminal, isiniksik pang ulit ng lalaki ang kanyang puwet. Tiningnan na siya nang masama ng katabi niya. Salubong pa rin ang kilay ng lalaki. Napapikit na siya sa pagod sabay sign of the cross. Tumingin sa akin ang katabi niya na para bang naghahanap ng kakampi. Bumaling na lang ako agad sa highway bago tuluyang lamunin ng antok.

“Ano bang problema mo?!”

Huh? Bad trip akong nagising at dumilat. Buntong-hininga.

“Hoy sumagot ka, ano bang problema mo?!”

Masama pa rin ang titig sa kanya ng katabi niya. Nakapikit pa rin ang lalaki. Pilit niya lalong isiniksik ang kanyang puwet nang mas may puwersa pa.

“PUTANG INA MO, ano bang problema mo?!”

“TUMIGIL KA NA!” pagdilat sa wakas ng lalaki. “Umayos ka, gago. Putang ina mo, ‘di kita inaano diyan.”

“Anong umayos?!”

“Tumigil ka na! ‘Tang ina mo hindi kita inaano diyan,” sagot niya agad habang agresibo pa ring nag-aadjust ng pagkakaupo. Pumikit siya ulit.

“Anong hindi?! E gago ka pala e kanina mo pa ‘ko sinisiksik dito!”

May ale na sumubok nang umawat sa dalawa.

“Kanina ka pa siksik nang siksik! Gago ka pala e! Parang wala kang-”

“‘DI BA SABI KO TUMIGIL KA NA ‘DI BA?!”

“PUTANG INA MO!”

“TUMIGIL KA NA, GAGO! … O ANO?”

“Manong, para na nga! Para!”

Ilang saglit lang ay nakatabi na ang jeep sa harap ng simbahan. Pinanlisikang titig ng lalaki ang katabi niya, “Ano?! Ano?!”

“‘Tang ina mo, ‘wag kang dadaan-daan sa ‘min. Bugbog-sarado ka sa ‘kin. Pasalamat ka-”

“Bumaba ka na ‘tang ina mo, dami mo pang sinasabi.”

“‘Tang ina talaga neto. Panget ka na, panget pa ugali mo! Hahahaha!”

Holy shit.

“Kung ayaw mo masikipan, ‘wag ka magjeep, tarantado!” Nakababa na ang nagpara bago magpahabol ng, “Magtaxi ka na lang, ang arte mo, gago!” Nasilayan ko pa ang gatong niyang pagtawa. “Bakla! Ang arte mo!” huli niyang pabatid sa lalaki.

“Ulol pakyu!”

Bumalik sa pagpikit ang lalaki. Kunot pa rin ang mga kilay. Pawis ang noo, pawis ang magkabilang sentido.

Sign of the cross muli.

Amendt.

Dahan-dahan nang humupa ang ingay ng siyudad. Napaltan na ng ihip ng hangin sa tangkay ng mga puno at halaman. Ibang klase na ng dilim ang nakabalot sa paligid. Huminto na ang jeep sa harap ng isang malaking arko. Bumaba na kaming halos lahat na mga pasahero. May ilan pang natirang ihahatid

sa kabila.

Fuuucckk. Banat again of boxers for my itlogs, banat likod, banat balakang. Onti na lang, onti na lang. Pinasok ko na ang arko kasabay ang ilan ding hindi na siguro makakausap pa sa pagod. Obligatory checking ulit ng phone at lighter. Dinig na dinig ko na ang videoke. Pagliko ko sa kanto, tumambad ang pamilyar na kasiglahan at saya. May paglapag ng mga baso at pitsel. Kalansingan ng mga kubyertos. Tawanan. Pagsalok ng inumin. Malakas na kuwentuhan. Meron pang nagpapaypay ng iniihaw. Makapang-anyaya ang bumati sa aking lalamunan at sikmura.

“Uy! Kanina ka pa?”

“Tanga, kararating ko lang.”

“Malay ko ba, gago! Shot ka muna.”

“Ano ‘to?”

“Dalandan.”

“E eto?”

“Bopis. Si Aling Baby gumawa. Birthday niya.”

“Happy birthday po!”

“O ginabi ka na?”

“Opo e.”

“Sa’n ka napasok?”

“Sa Makati pa po. Ansarap po neto.”

“A o aba siyempre naman! Kain ka lang diyan. Bawal mahiya!”

“Salamat po!”

“O shot.”

“Gago, ambilis naman ng ikot?”

“Gago, siyempre kelangan mong humabol.”

Puta. Tingala. Hagod. Abot. Punas.

“Peram ako lighter.”

“O.”

Sumubo na lang ako ng isa pang bopis para sa huling lasap. Tinanggihan ko na ang ikatlong balik sa akin. Nagpasalamat nang muli kay Aling Baby.

“O uwi ka na agad?”

“Opo natatae na po ‘ko e.”

“Ay susmaryosep! Ikaw talagang bata ka! O siya, o siya.”

“Yosi, tsong.”

“‘De meron ako sa bahay. Una na ‘ko.”

“Aga naman, tsong!”

“May gagawin pa ‘ko.”

“Magjajakol ka lang e! Mamaya ka na umuwi!”

“Gago, may gagawin pa nga ‘ko! Next time na lang.”

“‘Ge ingat.”

‘Ge. Sumuot na ‘ko agad sa sumunod na kanto. May malakas na balita sa tv tungkol sa isang lalaking naglabas daw ‘di umano, pasintabi sa mga kumakain, ng kanyang ari sa loob ng isang pampublikong sasakyan. Mabuti na lamang daw at nakunan ng isang pasaherong babae ang kabastusang naganap gamit ang video recorder ng kanyang cellphone. Pinaalalahanang patnubayan ng mga magulang ang kanilang mga anak sa kanilang mapapanood.

“Ba’t nilalabas mo yung <bleep> mo?!”

“Hindi a! Ano ba naman? Si ate, paskong-pasko.”

“O ‘di ba, ‘te, nakita mo sinara niya yung zipper niya?”

“Wala o. Hindi a.”

“<bleep> mo ka a.”

“Bigla akong-”

“<bleep> mo ka a.”

“Sensya na. Paskong-pasko.”

“Anong pasensya?”

“Nakuhanan ng isang pasaherong babae ang ginawa sa kanyang pambabastos ng isang lalaki habang sakay ng pampublikong bus nito lamang gabi. Giit pa ng dalaga, noong umpisa pa raw ay dikit na nang dikit sa kanya ang lalaki matapos nitong lumapit sa kanya pagkasakay. Mabilis na kumalat ang video sa social media at nakaani ng iba’t ibang inis at galit mula sa mga netizen. Nasa istasyon na ngayon ng pulis ang lalaking nadawit, at hindi nalalayong sampahan ng kaso…”

“Naku dapat lang! Kaya kayo, ikaw, lalo na ikaw, naku mag-iingat kayo e araw-araw pa naman kayong nabiyahe!”

“Kadiri naman yorn, ‘te, naglabas ng kikiam!”

“Alin? Saan? Pinakita sa video?”

“Malamang, ‘te, blurred ano ka ba?!”

“Mga tanga, meron naman sa Facebook!”

“Ay oo nga!”

Oo nga ‘no oh shit.

“Gago, bilis baka mablock na.”

“Hoy mga batang ‘to!”

“Bakit, ma, ‘di ka pa ba nakakakita ng tite?”

“Oo nga, ma, pa’no mo kami nabuo ‘di ba hahahaha!”

“Mga walang hiya kayo! Isasara ko ‘to sige!”

“Joke lang, ma, e!”

“Sinasabi ko talaga sa inyo!”

Habang hinahanap ang video ng titi sa bus ay unti-unti na ring nanabik ang aking mga paa sa bawat pagtapak tungo sa bahay namin. Yosi yosi yosi. Pagkalangitngit ng gate pagbukas ay binati na agad ako ng pagsampa ng aso namin galing sa harurot na harurot na pagtakbo.

“Andiyan na sila? Andiyan na sila? Kumain ka na? Kawawa naman ang baby na ‘yan! Kanina ka pa naghihintay? Ha? Kanina mo pa ‘ko hinihintay ‘no? Kawawa naman talaga ‘yan!”

“Kumain ka na?”

“Hindi pa po. Anong ulam?”

“Adobo. Magbihis ka na.”

Pagkamano’y diretso na agad sa kuwarto ko. Ibinalibag ang bag sa kama, higa sa katabi sabay tanggal ng sapatos. Tumingin ako sa mesa kung naiwan ko ba talaga yung kaha ko. Oh my god! Inabot ko na agad. Dumukot ng isang stick. Hell yes! Pinaglaruan na ng aking mga labi ang puwet ng sigarilyo. Nang kinakapa ko na ang bulsa ko para sa lighter, bakit parang… putang inang ‘yan. “Bobo talaga!”

“Bakit?”

“Nawalan na naman ako ng lighter.”

“Kumain ka kaya muna.”

“May posporo ba tayo sa baba?”

“Meron.”

Naghubad na ‘ko ng medyas at nagtsinelas. Mamaya na ‘ko magpapalit ng damit. Pagdaan sa sala’y naabutan ko pang gising at naglalakad ang baby kong pamangkin.

“O bakit gising ka pa?”

“Natulog kasi nang hapon.”

“Preskong-presko a! Nagpasabog ka na naman ng lagim ‘no!”

“Oo kapupunas lang niyan. Maya-maya ko na bibihisan.”

“Ba’t nilalabas mo yung titi mo?”

Natawa ang bata. Natawa rin ang kanyang nanay. Proud ako sa sarili ko.

“Tatawag akong pulis!”

Tawa ulit.

“Kitang-kita sa video sinara mo zipper mo!” sabay kiliti sa tagiliran.

Hagikhik na hagikhik ang baby. Saglit pa ‘kong nakipagkulitan bago ko maalala ang pinakaimportante sa lahat ng bagay. Pahapyaw akong humalik sa noo ng aking pamangkin at dali-dali na ‘kong dinala ng aking dinaramdam sa kusina. Nahanap ko agad ang kahon ng mga posporo na nakapatong lang sa may kalan. Kinuha ko ang stick na sinabit ko sa tenga ko. In the name of the father. Ibinalik sa sabik kong mga labi. And of the son. Sinindihan ng una kong nakuhang posporo. And of the holy spirit. Hithit.

Amen.

“Kuya.”

“O.”

“Nagshashampoo ka ba ng bulbol?”

hindi iba ang pagtipa

ko kundi ako lamang.

pakialam ko sa 'yo

na wala nang inatupag

kundi binasang sarili?

ang akin lang, ako, at

ba't ba feeling mo e

kung sino ka? sino ka?

hindi pala nakikilala

pero bakit pilit na may

sariling hilang umaga?

humiga ka. manigas ka.

mamayang sa gilid ay

may kalalagyan ka, at

ako na mamayang ulit

bababa, hayaan mong

tulinang paanurin ka.

30 november 2022

you sometimes seem

to carry these eyes,

too separate, different

from one another, yet

they still let me in this

silhouette of certainty,

beams of morning rise

invade sad-rose sheets

of torture, lonely leaves

getting paler and paler

each time we pause.

and we always repair,

loosened by impulse

to slide back in every

side slacking, asking,

begging, into always

breaking ourselves.

you let me let you,

'til we let us let go.

28 november 2022

samot-saring body fluids,

parang ano; nagmimix and

match lang sa chemistry,

may recipe, sumusunod

lang sa figures, vividly,

laging parang structured

kahit

someone must've sensed

na there was this doubt

we cannot deny, pero 'wag

sana bumitaw kahit ga'no

pang bumaho. i'd always

take care of you, don't worry,

kahit

matabig pa ang kahapon,

mampaso mga dila. i'd lick

them off sakaling tumalsik pa.

parang ano; susugod na lang

ang pair of tongs sa kawali,

may recipe, sumusunod

lang ako sa boses mo,

laging parang structured

kahit...

15 november 2022

maglakad ka,

at damhin mo

ang init ng maynila,

ang init sa maynila.

lumunok ka ng

isa pang laway.

malayo pa ang

susunod na 7-eleven.

tapikin mo pa ulit

ang barya mo sa bulsa.

hindi ka na 'ata makakabili

ng tubig, gatorade.

gatorade na lang pala.

panyong nasa iyong kabila.

napahinto kang pabigla

dahil may lumalapit sa 'yo.

lumunok ka ng isa pang laway.

15 october 2022

i am me nobody else and nobody else can tell me who i am i have come to this world not knowing who i am supposed to be yet this world seems to tell me who i am supposed to be i say no as i have said for a thousand times the world should not have bothered me in the first place for i am in the first place my own unbothered world i have come to this world not knowing what i am supposed to do yet this world this world is telling me to shut the fuck up to leave my thoughts behind to make myself unrecognizable by my own self only to be recognized by this world while it suffocates itself and me i say no as i have said for a thousand times the world should know me as to how i have known myself yet for a thousand times more i still have to know myself again and again and again and again speaking up for myself thinking on my own making myself recognizable by my own world and by this world and to not forget to breathe and to not forget myself altogether i have come to this world not knowing where i should go yet this world seems to know as all histories tell where i should have been i say no as i have said for a thousand thousand times i already have come to my own senses have come most definitely to where i am supposed to be arriving finally at my own world knowing my own self completely and recognizably comfortable with all i have been to the world should forget to tell me things that itself seems to forget too for i have already forgotten and forgiven myself and the world has to too as i already know who i am i know what i am supposed to do i have come where i should be and precisely calm with what ever comes in between for nobody else can tell me who i am and nobody else i am me

1 september 2022

fiction:

sa mundong hindi nag-eexist ang pagsuyo sa mga tinotoyo, kinikilala ang katotohanang walang perpektong pag-ibig, na lahat ng tao ay may kapasidad na magkamali.

tinatanggap sa mundong ito na hindi ibig sabihin na mahal ka ng jowa mo e kaya niya nang basahin ang isip mo. hindi lahat ng obvious para sa 'yo ay obvious para sa kanya. lahat ay may iba't ibang paraan ng pag-iisip, magkasundo man kayo sa iilang mga bagay.

paulit-ulit na kikilalaning walang tao ang kayang magbasa ng iyong isip, iniisip. merong common sense, yes, pero maraming pagkakataong ito ay nababali dahil lamang sa magkakaiba ang ating mga pinanggagalingan.

sa mundong ito, sinasabi agad kung ano ang problema, gaano man ito kapetty o kalala. mayroong galit dahil mayroong hindi maintindihan. maraming naidaraan sa sibilisadong pag-uusap. nag-uusap para magkaintindihan, hindi para malaman kung sino ang panalo o talo.

nag-iisip ang mga tao. kinokonsidera nilang iba ang kanilang jowa sa kanila dahil sa lente/landas lamang na ito magmumula ang unang hakbang para sa hindi na matatapos pang pag-unawa sa isa't isa.

9 june 2022

unpopular opinion:

sa ligawan stage, hindi lang ang nanliligaw ang magpapakilala. kinikilala rin ang nililigawan. mas maigi na ibahin ang paglalaping nakasanayan sa salitang ugat na ligaw mula sa may nanliligaw sa nililigawan tungong nagliligawan.

hindi ko alam ang tunay na etymology ng ligaw ngunit kung iibahin natin ang perspective at intent ng courting stage sa pilipinas, mas okay na magkaroon ng pantay na pagtingin sa isa't isa, at hindi na lamang palaging may nakadungaw pababa sa umaakyat ng ligaw.

maaari pa itong magprogress sa isang uri ng relasyong walang mas mataas o masusunod kundi kapuwang nagkakasubukan ng pag-unawa sa isa't isa sa mga sakaling lumitaw na hindi pagkakaintindihan. hindi na maaaring sabihin pa na, "o, e, ba't, sino ba ang nanligaw?" bagkus ay magiging, "nais kitang makilala/maunawaan gaya ng ginawa mong pagkilala/pag-unawa sa akin."

pero, yeah, ewan ko. malay ko ba. haha. 'pag minahal ka ba, nagtatapos na ba ito agad sa ikaw lang ang mamahalin? o dapat ka ring magmahal?

8 june 2022

kiss me

with your breath of soft coffee,

with your lasting warmth

that speaks through my bones,

taking me into this calm of energy,

of morning maybes i don't like,

of this distant dread which

keeps me from being alive even,

of fears i have embraced, forgotten,

embraced again, and forgotten again.

i don't know how long

will this whirlwind wake me up

while i waste my wee hours

for i don't know how long,

but as so i stay up late,

and think of you accidentally,

will you please kiss me

with your breath of soft coffee.

19 august 2022

ibulong mo lang,

huwag ka masyadong

gumawa ng tunog, at

baka may makadinig

sa ating muling

pag-iisa... shh...

shh...

kasinlinaw ng araw

na hinihintay sa

bawat pagbabalik

ng umaga, ng mga

siguradong aklas

ng ating mga antok,

ating mga ayaw,

ating mga damdaming

pagod nang manligaw.

shh... shh...

andito lang ako, andito lang ako,

kasinlalim na natin ang buwan at

gabing siya lang nakakikilala sa

ating muli't muling pag-iisa, pag-isa.

11 august 2022

just whisper in my ear

you love me, and don't

make me look at us

as we part once more.

don't ever leave me sane

as i take part once more

into this cruel, cruel world.

whisper again for warmth

as i remember everything

with patience as a tear may

once more remind me of us.

once more.

once more.

once more.

29 july 2022

bagay ako

sa 'yo. at

'pag sinabi

kong bagay,

alam mo na

agad kung

ano ang ibig

kong sabihin;

hindi ako

bagay lang

sa 'yo, hindi.

23 july 2022

h    i    n    d    i    s    i    l

a    n    a    k    a    k    a    t

a    k    o    t    s    i    l    a

a    y    d    a    p    a    t    r

e    s    p    e    t    u    h    i

n    a    n    g    m    g    a    p

a    t    a    y    w    a    g    t

u    t    u    l    a    r    a    n

21 july 2022

there is this

subtle force

na gustong

kumawala.

ayan na,

ayan na,

malapit na,

malapit na,

malapit na

pero teka,

teka lang,

wait lang,

teka lang.

ayan na,

teka lang,

malapit na,

kumawala

na, and i

really just

thought na

it was just

some force.

21 july 2022