sa taba mo na siguro. sa lahat ng walang kuwentang usok, patid, alambre, at pektus na isinilid mo sa katawan mo. palipat-lipat na lamang at papalit-palit ang mga pasikot-sikot sa iyong pasirit-sirit na pagkagapi. maski ganoon, itinukol mo na lang sa sarili mo na hindi ka pa natatapos. hindi ka dapat sumuko. kaya mo pang kumilos. hininga'y paubos pero iyon nga, baka sakaling mayroon pa.
hindi mo na iniisip ang pauwi ni kung saan ka parating. tatlo na lamang kayo ng mga palad mo ang kanya-kanyang nagkakandasiraan hanggang sa mapudpod na't wala na talagang maiuusad pa. bawat pitik ng ayan na ay paunti-unting humihina at lalo pang nagpapalakas-loob sa 'yo. nasaang malayo ka na ba?