12 March 2010

Mamatay Ka Na :)

Haha. Maikli lang 'to.

~

Dumating ako sa school nang 5:30. Hindi ko alam kung bakit pero ang sabi ni Ma'am Carlos, e, dapat nasa school na nang 7:00 pero alam kong start ng practice ay 8:00. Sulit na rin kasi na-miss kong gumising nang sobrang aga kahit na tatlong araw ko pa lamang hindi ginagawa iyon, hindi na nga ako nakapaggigitara, e! Ayon, sunod na dumating sina Malou, tapos Mara, tapos Bernadyn tapos Mia, tapos aywan ko, natulog na ako pagkatapos noon. Nagising ako sa ingay ng aming adviser habang pinapaglinis niya kami ng aming classroom. Cleaner nga pala ako nang araw na ito kaya lang inaantok talaga ako kaya pagpasok ko ng classroom, hinintay ko na lamang mag-practice time.

Ako ay may lobo,
Lumipad sa langit.
Hindi ko na nakita.
Pumutok na pala.
Sayang ang pera ko,
Pambili ng lobo.
Sa pagkain sana,
Nabusog pa ako.

Exercise namin kanina. Isang genius na tao o batang na-taichi na ng lobo ang nakakuha agad ng pinagtatapon naming mga kamay at pagbali-bali ng mga buto kanina. Tawa ako nang tawa nang ginawa namin ito kasi... kasi... kasi nakakatawa. Anyway, pagkatapos mag-practice ng mga kanta, nag-lunch na kami. Alam kong walang kuwenta ang ikuwento kung ano ang kinain ko kanina pero nasiyahan naman ako sa Cheeseburger Deluxe na binibili ko kapag short ako at gusto kong kumain ng Quarter Pounder. Isa pang magandang nangyari sa lunch ko ay nakain ko lahat ng fries ko, minsan lang kasing mangyari. Pagkatapos kumain at matulog nang sandali, umakyat na rin ako sa auditorium.

~

Hindi ko alam pero alam kong galit ka sa akin. Feeling ko talaga, galit ka sa akin kasi, aywan ko, siguro, sa mga tingin mo. Alam mo namang takot akong lumapit sa mga babae kaya ganoon na lang ang nararamdaman ko at naiisip ko sa tuwing nakikita kita at nagkakatinginan tayo. Takot na takot talaga ako sa 'yo. Siguro, doon sa mga bagay na nakasakit sa kaibigan mo or dahil siguro nalaman mong minsan kong inisip na gawin kang trabahador sa aking restaurant sa Restaurant City. Hindi ko maipaliwanag kung bakit. Paglapit ko sa piano, nakita kong papalapit ka sa akin, nakangiti. Hindi ako sigurado pero alam kong kinabahan ako at napakapit sa isang upuang malapit sa akin.

"Mart, galit ka ba sa akin, Uh?" biglang tanong mo sa biglang paglapit mo sa akin, nasa likod mong banda sina Claudette at Justine. Hindi ko sila kaagad napansin at inisip ko kung sasabihin kong, "Jemaima, it's highly unlikely that you say two listeners' names at both ends of your direct speech." Napailing na lang ako dahil hindi naman ako galit sa 'yo. Nagpatuloy ang hindi ko pagsasalita at hindi na talaga kita naririnig pero alam kong nalulungkot ka kaya niyakap na lang kita at nagulat naman ako dahil yumakap ka rin. Doon na rin siguro ako nakapagsalita nang tuloy-tuloy at nakapag-usap pa rin naman tayo bago ka pa pagalitan ni Ma'am Carlos. Labas tayo sa Monday, libre ko na naman. Na-miss din kita. :)

Goyo Ka!

Gusto ko ng Pet Society na T-shirt.

~

Faraday. Hindi ko alam kung bakit nawala na sa isip ko ang napakagandang intro sana para sa composition na ito at kung bakit ko gagawin ito. Bigyan na lang natin ng isang maikling paglalarawan. Wala rin namang pagkakaiba sa section na ito sa ibang naging mga section ko, iyong ibang kaklase ko, baka mamatay siguro 'pag hindi sila nakapag-aral para sa quiz sa Social Studies o Math, halos mabaliw na 'pag bumagsak sa isang test at pagkalaki-laki ng mga project samantalang iyong akin, e, nagmumukhang gawa ng Grade 1 sa tapat ng mga bunga ng pagpapakahirap ng isang professional, ang ibang tao, maingay, as in sobrang ingay akala mo, may kuwenta pa ang mga sinasabi dahil sa hindi na Tagalog ang kanilang ginagamit na wika o guni-guning pilit na pinapaikot sa akin ng utak ko dahil siguro, mas alam ng utak ko na, "Pare-tsong, 'wag ka nang makikinig sa kausap mo. Ang boring!" at sa huli ay ngingitian ko pa rin ang kumausap sa akin kahit na ang ginawa niya sa akin ay posibleng maging dahilan para hampasin ang kaniyang pagmumukha, may mga tao ring magugulo, mamamatay-tao, manggagantso, manloloko, illegal recruiter, magnanakaw, may AIDS, snatcher, drug lord, simpleng drug lord, manghihithit ng rugby, katol, pentel pen, at glue, inihaw na tilapia, relyenong bangus, superhero, kontrabida, at bida. At masaya akong isa ako sa kanila.

~

Faraday. Sino-sino ba kami? Game.


The OMG
Siya ay isang fan ni Lady Gaga. As in memorize niya na siguro lahat ng mga kanta ng nasabing baliw na babae hanggang sa mga lyrics nila. Kalimitan siyang nakikitang kumakanta, may nakasaksak na earphones sa kaniyang mga tainga, at kumakanta. Mahilig siya sa musika at hinding-hindi niya ito kayang iwanan. Well, natawag siyang LG sapagkat hindi lang sa kinakanta niya ang mga awit ng naturang baliw na singer kung hindi sinasayaw niya pa ang ibang mga kanta nito. We once asked him why Lady Gaga called herself gaga and he replied that gaga means crazy. I think that's where I can see it. He goes crazy not only with Lady Gaga's songs and dances to them but to some other songs. Hindi lang 'yan. Masasabi nating tinutukso siya ng mga kaklase naming lalaki sa pagiging, well sabihin na nating bading, pero sa tuwing maglalaro ng Dota, ang mga ito ay hindi siya nakakalimutang yayain. Oo, magaling siya maglaro ng Dota. Naikuwento niya pa nga sa aming gustong-gusto niyang marami siyang pinipindot kapag naglalaro siya. Kung ikaw si Boush, o si Raijin, ikaw na rin siya.

The Joker
Haha. Mukhang kontrabida ang dating niya dito, pero bidang-bida siya pagdating sa pagbuhay sa klase. Sikat siya sa mga pagpapatawa, mga biglaang jokes, at hamak namang kaya niyang patawanin ang buong Farad kahit na ang mga inaantok pa, malungkot, bagsak sa Math, binugbog ng ama, tinalakan ng ina, kinagat ng aso, natapakan ang paa, sinampal ang mukha, hinambalos ang pagmumukha, minura, binatukan, inapi, sinunog ang kaluluwa, at sinampolan ni Ma'am Gozo. Expert na expert siya sa pagpapatawa. Hindi malayong magkakasundo kayo kung madali kang makakuha ng isang joke. Isa rin siya sa mga mahuhusay maglaro ng Dota sa Faraday.

The Pro
Sus? Nasa title na mismo. Kung naghahanap ka ng singer at napakagaling maggitara, nandiyan siya. As in napakagaling niyang kumalabit at sabihin man nating isa kang beteranong singer at mahalata mong hindi niya tinatamaan ang mga tono kapag kumakanta siya, masasabi ko sa sarili kong, hindi lang bilang isang kaibigan niya, kundi isa na ring manonood na hindi na masagwang pakinggan siyang kumanta. Kung naghahanap ka naman ng manlalaro sa basketball, nandiyan pa rin siya. Magaling din siyang maglaro ng basketball, at lubhang napakaseryoso kapag naglalaro na kahit na malayo sa pagiging kuwela niya at palabiro sa mga kaklase at kaibigan. At kung naghahanap ka naman ng mabisang aktor o voice actor, nandiyan din siya! Kinahumalingan na siya ng halos lahat ng aming English at Filipino teachers (classmate ko na 'to, Second Year pa lang) at hindi ko puwedeng sabihing hindi siya magaling umarte dahil napatunayan na niya iyon sa maraming sinalihang mga palabas at paligsahan. Mahusay din siyang gumuhit at maglaro ng Dota.

The Actor
Masasabi ko ngang magaling na aktor ang nauna pero hindi naman patatalo itong isa. Hindi ko alam pero may sarili rin siyang kakayahan, kahit na sabihin nating madalas na kasama niya ay mga babae o mga mahilig mag-aral sa tuwing bakante ang oras ay masasabi kong kaya niyang maging sino pa man bilang isang role. As in mararamdaman mo talaga ang dapat na maramdaman kapag umarte na siya na malayo siguro sa pag-arte noong una, na may halong kakatuwaan pero pareho silang magaling. Mula rito, masasabi kong mas angkop siya sa mga trahedya at malulungkot na sitwasyon at komedya naman para sa nauna.

The Artist
Siya lang naman ang pinakamagaling sa lahat ng boys sa TLE para sa akin. Siguro, noon pa lang, mahilig nang gumuhit itong si Ron dahil nakikita kong kapag wala siyang ginagawa sa mga walang kuwentang subject namin, gumuguhit siya ng kung ano-anong mga kakatuwang bagay at hindi lang basta-basta ang mga linya at disenyong ginamit. Siya rin ang takbuhan ng klase kapag nagpapagawa ng mga background para sa mga play o hindi natapos na plate sa TLE. Sa pagiging tahimik na tao ni Ron ay hindi pa rin nawala ang hilig din nito sa pagpapatawa ng mga tao sa kaniyang mga birong hindi mo sukat-akalaing masasabi ng isang taong tulad niya.

The Editor
Si kulot na! Salot! Joke! Siya na siguro ang pinakamahusay sa amin mag-edit mula sa mga larawan, photoshops, paper works, projects, videos, movies, at mga sumbrerong ginagamit sa Carol Fest. Isa siya sa mga may malalawak ang imahinasyon sa klase kasama ang paggamit ng applications at software sa computer. Malalayo ang kaniyang mga gawa sa isang gabi lang ang ginamit na oras sa pagpapakahirap. Magaling din kumanta itong si kulot. Siya ang nagdadala sa tenor dahil siya lang kasi ang taong madaling makaalala ng mga tonong ibinibigay sa amin.

The Bass
Isa pang kulot. Kung mayroon ang tenor, may ultra bass ang bass. Siya lang naman ang gumagabay sa bass sa tuwing nag-eensayo kami ng kanta. Hindi ko alam kung paano siyang nakakasisid nang ganoong kalalim kasi nahihirapan talaga ako kapag sinusubukan kong kantahin ang piyesa para sa boses niya sa pagkanta. Hindi nga lang pala sa pagkanta may ibubuga itong kulot na ito, magaling din siya sa Math. Naalala ko noong Third Year kami. E, teacher niya nanay niya sa Math. Nagagalit siya kapag alam niya na ang itinuturo ni ma'am, natatawa lang ako, wala lang. At sobrang natutuwa ako kapag natataasan ko siya sa kahit na anong math na subject. Feeling ko talaga, matalino na ako 'pag nagkakaganoon. Kalimitan namang kasama nito and isa pa naming kaklase habang naglalaro ng chess sa Maceda Building sa tuwing nagkakaroon kami ng klase sa English kasama si Ma'am Correa.

The Chinese
Magulat ka, this boy's 3/4 Chinese pero straight mag-Tagalog at hindi marunong mag-Chinese. Chinese ang apelido niya at Intsik na Intsik ang mukha niya, kaya siguro tinatawag ko siyang minsang Intsik. At bakit naman Chinese ang title niya? Hindi ko rin alam pero sa tuwing may nababasa, naririnig, o nararamdamang Intsik ay tumitingin lahat sa kaniya, at minsan nang nagbahagi ang singkit sa mga naturang pagkakataon na medyo naaasar siya na sa tuwing may Chinese na lang ay tumitingin sa kaniya. Chowking. Mahilig si Ong sa mga katatawanan at magaling maglaro ng Dota. Isa rin sa mga mahusay sa photoshop ng Faraday, at madaling kasama at kausap. Minsan nang kinuwento ng isa naming kaklase sa akin na kapag nagagalit siya, bumibilog ang mga mata niya. Walang siyang sinasanto kapag galit siya. 'Pag galit siya, galit siya. Kaya siguro hinahayaan niya na lang ang mga tao minsan kapag ginugulo o inaasar siya. Siguro, kinokontrol niya ang galit niya, kasi sa tingin ko, kapag nagagalit siya, baka hindi niya makontrol ang sarili niya. Masayahin siyang tao.

The Programmer
Siya lang naman ang pinakamabilis makaintindi sa Com Sci namin, kahit na siguro limang minuto lang siyang turuan ng isang leksyong sinabi sa amin ni Ma'am Aniban sa loob ng isang oras. Mabilis ang kaniyang utak sa pag-aanalisa at hindi hamak na sobrang galing magsagot nang hindi sinusulat sa papel. Hindi ko alam kung may mas matalino pa sa kaniya sa mga ganitong aspeto pero sa tingin ko, siya ang pinakamahusay sa amin sa Com Sci at sa ibang subject na Math. Kung hindi niya ginagambala ang ilan sa aming mga kaklase sa kanilang mga brace at kung ano-ano pang maaaring ibato sa kanila, makikita siya na naglalapag ng mga kabayo at bishop kasama ang iba pa naming mga kaklase.

The Leader
Siya na siguro ang may pinakamalakas na boses sa grupo. Hindi ko na naman alam pero siya lang ang pinuno na pinakikinggan naming hindi kami tinatawag nang limang ulit pa. Talo niya ang aming presidente sa pagtawag ng atensiyon at kagustuhan ng nakikinig na mga tao, sumusunod at wala nang nagdadaldalan pa. Seryoso siya sa mga bagay na dapat sineseryoso namin, o sa CAT ko lang iyon nakikita pero hindi puwedeng sabihing hindi siya naging magaling at responsableng leader sa amin. Siya din ang madalas na pambato ng aming section at ng aming paaralan sa tuwing may mga nagaganap ng kompetisyong pantalastasan, tagisan ng malalakas na boses, galing ng pagsasalita at pagkontrol sa pagtalsik ng laway. Sa kabila ng mga seryosong mga oportunidad na iniaatas sa kaniya, hindi pa rin mawawala sa mga mata ng Farad ang makulit, hyper, at malalaking mga mata niya.

The Teddy
Sa tingin ko, siya ang pinakamataba sa mga lalaki. Sa pagiging mataba niya, hindi naman siya inilayo nito sa pagkakaroon ng pagkadami-daming mga kaibigang handa niyang tulungan at hindi handang tulungan siya. Siya lang naman ang isa sa mga madalas takbuhan ng mga tao, lalo na ng mga babae para yakapin at maglabas ng sama ng loob, kasi una, ang taba niya kaya malambot siya sigurong yakapin, ikalawa, kapag siguro naman sinuntok siya nang sinuntok ng isang babae, e, tatalbog lang lahat ng itinatapon sa kaniya. Isa pang dahilan siguro ang pagbibigay niya ng mga payo sa kaniyang mga kaibigan, masasabi lamang na isa siya sa mga mapagkakatiwalaang tao sa grupo. Kahit na madalas siyang asarin ng kaniyang mga kaibigan, nananatiling malakas siya sa mga pagsubok sa buhay at Dota. Sa kabila na rin ng kaniyang kalakihan, hindi siya malalayo sa mundo ng mga talentado at masayahing mga tao.

The Master Rapper
Sa tingin ko, siya na ang pinakamagaling maglaro ng Dota sa Faraday. Hindi hadlang sa kaniya ang pagiging isa sa mga pinakabatang miyembro ng section upang mailayo sa mga matatalino at magagaling na mga nilalang ng Faraday. Hindi rin maikakailang isa siya sa mga paboritong kasama ng mga tao dahil sa pagiging kuwela nito, pagiging magaling sa pang-aasar, mga biglaang pagtatanong sa mga bagay-bagay kasabay ng pagbabahagi ng ilang katotohanan at impormasyon tungkol dito at kasiyahang idinudulot niya sa tuwing may inaasar siyang tao. Isang talentong mapapansin sa kaniya ang galing sa rap. Hindi ko alam pero kapag sa mga minsang pagkakataong may mga ipinapatugtog na hip-hop, hindi ko maaaring sabihing hindi ako natutuwa kapag sinasabayan na niya ito. Magaling din siya sa basketball at matagal na naming hinihintay magbakasyon.

The Dancer
Sandali man lamang namin siyang nakasama, pamilya pa rin ang tingin namin sa kaniya. Siya na siguro ang pinakamagaling sumayaw hindi lang sa aming section kundi sa buong batch namin. Marami na siyang sinalihang mga sayaw at palabas na may sayaw. Siguro, magpatugtog lang ako ng isang kantang medyo maganda ang beat, hindi niya mapipigilan ang mapaindak at mapakembot, magsasayaw at magsasayaw siya kung gusto niya at hindi ko masasabing hindi siya magaling. Nasa ibang bansa na siya ngayon pero may mga sitwasyong nabibigyan kaming Faraday ng pagkakataong makausap at mapatawa siya.

The S
Hindi ko alam kung bakit hindi pa rin siya nagagalit sa akin pero tuloy pa rin ako ng pang-aasar sa kaniyang pagkakaroon ng diperensya sa pagsasabi ng S sound kapag siya ay nagsasalita. Simula nang napansin ko iyon sa kaniya, hindi na ako nagsawang ipaulit-ulit ang pagpapaalala ng kaniyang kahinaan at paggaya sa kaniya sa tuwing nagkakamali siya rito. Ngunit na kahit ganoon siya, hindi pa rin nakatakas sa aking mga paningin ang ganda ng kaniyang mga mata. Hindi man ako matuwa kung ako lang ang nakapansin sa kaniya noon, iyon at iyon pa rin ang nagsisilbing dahilan para maging isa siya sa mga kinagugustuhan ng mga lalaki, kahit hindi nila napapansin iyon. Siya ay isang maliit na tao pero hindi siya nalalayo sa mga matataas na marka sa Physics. Minsan niya nang natamo ang pinakamataas na score sa amin sa periodic test. Magaling man siya sa nakababaliw na subject na ito, siya ay masarap kasama kahit na siya ay isang babae sapagkat hindi siya sobrang maarte at alam niyang kailangang mag-enjoy sa buhay at ayaw na ayaw niyang nalulungkot. Saan kaya galing ang pangalan niya?

The YouTube Sensation
Si Bernadyn lang naman ang kaisa-isang may solong video sa YouTube! Haha. Hindi ako sigurado kung sino talaga ang may pakana ng kaniyang sumikat na video na nagsilbing slideshow lang naman ng kaniyang mga solo na larawan. Ngunit kahit na umabot na sa ganito kataas na hindi ko alam kung pang-aasar o paghanga sa kaniya, hindi pa rin ito nawawala sa pagkontrol at pagkakaroon ng kakaibang taas ng pasensiya para sa mga tao sa paligid niya. Isa rin siya sa mga taong mahilig mag-aral sa aming section at kadalasang may mga assignment sa bawat asignaturang ay itinatakda, ngunit kahit na ganoon siya kahigpit sa kanyang pag-aaral, hindi pa rin siya nawawalan ng oras para sa kaniyang matatalik na kaibigan sa panahon ng Sineng Pinoy at World of Fun.

The Scriptwriter
Siya lang naman ang takbuhan ng klase sa tuwing kailangan ng script. Hindi pa siya nababali sa kaniyang mga isinusulat para sa aming mga dula dahil naging maayos lahat ng takbo ng lahat ng aming mga palabas. Nadala na kami ng kaniyang mga isinulat sa tagumpay, iniligtas na kami sa kapahamakan, at nagpasigla sa aming mga aktor at aktres. Siya ay isang masayahing tao.

The Alto
Siya ang pinakamagaling mag-alto sa Faraday para sa akin! As in ang dali niyang nakukuha ang dapat na tonong kinakanta at minsan niya lang makalimutan ang mga ito, yata. As in hangang-hanga ako sa talento niyang ito. Hindi lang pagkanta ang kaya niyang ipakita sa iba, marunong din siyang maggitara. Naalala ko, sa kaniya nagpaturo ng gitara ang mga babae noong magkaklase pa kami sa Calvin. Madalas ding lumabas ang lahat ng bagay sa paligid niya na cute. Hindi niya masabing maganda ang isang bagay, na ang sarap-sarap tingnan ng bagay, na sobrang nakakaakit ng isang bagay, cute ang isang bagay. Mula rito, masasabi kong napakamasayahing bata rin niya na katulad ng isa naming kaklase ay hindi sineseryoso ang mga magagaang problema sa mundo, maliban na lang kapag may tuna sandwich.

The Wiz
Siiya siguro ang isa sa mga pinakamatatalino sa Faraday, tingin ko. Siya lang kasi ang pinakanatitirang buhay pa sa aming Chemistry at Math classes maliban sa isa naming kaklase. Minsan, siya lang ang nakakakuha ng mataas na marka sa Math tests at quizzes namin, at iyon na siguro ang nagsilbing nagpasikat sa kaniya. Siguro, kung hindi siya naging ganito kagaling ay hindi maririnig sa klase ng Faraday na mayroon pala kaming kaklase na ganito kagaling. Pero seryoso, naghahanap ka ng kakampi? Nandiyan lang siya sa tabi. Masabi man nating sobrang talino ng taong ito, hindi ko siya nakikitang nagbabasa ng notebook kapag may bakante kaming mga klase, madalas niyang kasama ang dalawa sa aming mga kaklase at kasalukuyan siyang natutuwa sa pagsalo ng bola at pagdampot ng mga bituin.

The Bright Star
Isa lang naman siya sa mga bababaeng hindi ko alam kung inaasar ng boys ng batch namin pero alam kong malaki ang respeto at ipinapakitang paghanga nila sa dalagang ito. Iyong tipong kapag nakikita nila siya ay kung hindi sila kiligin mula sa kani-kanilang mga puwesto ay nilalapitan siya at nagsasabi ng kung anong nakakakilig na bagay tungkol sa o para sa dalaga na ikangingiti o ikatatawa naman niya. Ayaw rin nilang inaaway o sinasaktan siya at dahil sa mga ito, palaging marami siyang fans kapag siya ay may gagawing kung ano sa harap ng klase. Hindi siya nawawalan ng fans. Bagamat ganito ang kasikatan niya, hindi niya pa rin nakalilimutan ang kaniyang sarili at tumutuloy pa rin at sumasama sa agos ng buhay. Isa siya sa mga masasayahing tao sa Farad at mahilig gumuhit ng anime.

The Eater
Hindi man ito maging kapansin-pansin sa isang tao, siya ang isa sa mga pinakamatatakaw sa grupo. Oo, mahilig siyang kumain kahit na sa unang kita mo pa lang sa kaniya ay akala mo'y inabandona na siya ng kaniyang mga magulang at ang tangi niya na lamang kinakain sa araw-araw ay ang mga pagkaing tira-tira o minsa'y hindi na siya sumusubo ng ni isang kutsarang kanin o chicken fillet sa kaniyang bibig. Hindi mo siya mapipigilan sa pagbili kapag siya ay nagugutom. Bibili siya nang bibili hangga't hindi siya nabubusog. Pero siguro, pagtingin mo sa kaniya pagkatapos ng ilang linggong tuluyang pag-ubos ng pera para lamang sa pansariling kabusugan, makikita pa rin sa mga resultang hindi pa rin mas mataba siya sa iyo. Isa lang naman siya sa mga magagaling sumulat sa Faraday at nagkamit na ng ilang tagumpay sa nasabing larangan. Hindi rin maikakaila ang kaniyang talento sa pag-arte at pagkanta. Siya ay malapit at maaruga sa kaniyang mga kaibigan, magaling magbigay ng mga payo kahit na kadalasang may dala-dala siyang dalawang Moo sa isang kamay at siomai at potato chips sa kabila.

The Actress
Katulad ng isa naming kaklase, isa siya sa mga pinakamagagaling na aktres ng section. Madadala sa mga bawat emosyong kaniyang ipinapakita sa harapan, mapakomedya man o drama. Hindi mawawala ang galing niya sa harap ng napakaraming tao, linaw ng pagkakabigkas ng mga nararapat na linya, at ubod ng husay niya sa pag-arte. Bihasa man at madala ka sa kaniyang mahusay na pagdadrama, hindi siya malalayo sa mga taong mahilig sa kasiyahan at madadaling makakuha ng mga joke. Isa lang din naman siya sa mga nagpapatawa sa klase, at siya na rin kadalasan ang tagahayag ng mga panawagan para sa buong klase. Hinaharap lamang niya ang mga pagsubok sa buhay sa pamamagitan ng pagtawa at buong siglang pagkanta gamit ang kaniyang napakagandang boses.

The Silent
Hindi man gaanong napapansin ng mga mamamayan ng Farad, hindi siya mawawala sa ilang mga taong nakakakuha ng matataas na marka pagdating sa grammar, Filipino man o English. Minsan na rin siyang napasok sa top 10 ng Filipino na ikinagulat ng karamihan pati na ng aming guro sa nasabing asignatura dahil sa hindi naman ito gaano kasigla sa klase at minsan o halos hindi nagsasalita sa klase. Madalas siyang nakikita kasama ang dalawa sa aming mga kaklase.

The Super Star
Bilang isang kasapi ng mga talentadong Pilipino, hindi maikakailang hindi maaaring hindi siya panoorin kapag showtime na. Bukod sa talentong pagsayaw at pagkanta ng sariling mga lyrics mula sa mga umiral nang mga kanta, hindi ko sukat-akalaing magaling din siya sa rap! Isa pang nagpamangha sa grupo ay ang galing niya sa tuluyang pagsasalita, parang host. Totoong napasaya na niya kami sa kaniyang sariling pamamaraan at alam kong hinding-hindi namin siya makakalimutan sa pagtango niya sa aming harapan. Break it down, yo.

The Soprano
Madalas mang makalimutan ni Ma'am Gozo ang kaniyang tunay na pangalan, hindi siya mawawala sa isipan naming mga Faraday. Paano ba naman, e, ang taas-taas ng kaniyang boses? Isang bahagi ng choir, malaki ang ginampanan niyang parte sa aming Carol Fest dahil sa taas at ganda ng kaniyang boses. Isa man sa mga nakakaaway at ginugulo ko sa Finite Math, hindi ko alam kung susuntukin ko ang nasa harap kong o sisipain ang likod ng upuan ng isa naming kaklase tuwing nagsasalita si Ma'am Gallardo kapag wala siya. Wala akong mainsulto! Bagamat isa sa pinakamaliliit, hindi papatalo ang napakalaking boses niya.

The Laugh
Masayahing tao. Magugulat ka na lang at gugustuhin mong ipikit ang iyong mga mata at bali-baligtarin ang mundo kapag nakita mong nakasimangot o umiiyak siya. Bakas sa kaniyang mga ngiti ang pagkakaroon ng buhay na walang problema, paghiga sa kalangitan, at iyong kakaibang feeling kapag wala si Ma'am Diaz dahil sa alam mong may quiz o si Ma'am Carlos dahil sa alam mong wala kang report sa kaniya. Madali ring malaman kung sino ang tumatawa kapag narinig mo siyang napakasaya.

The Poet
Maituturing mang matangkad, nakikita siya bilang isang tahimik na nilalang. Sikat dahil sa mga puri ni ma'am sa galing niyang magsulat ng kaniyang mga sariling likhang tulang talaga namang pagkagaganda. Madalas na may mga tula ang bawat presentasyon nila sa Filipino pero hindi ko alam kung siya ang gumagawa, isipin niyo na lang na siya iyon para tama iyong title na ibinigay ko. XD

The Fail
Ito, malupet. Nakuha niya ang nakatutuwa, nakababaliw, at napakasarap na ibatong bansag na ito mula sa isang trahedyang nangyari noong turnover namin. Hindi man ganoon kasaklap ang nangyari, nagsilbi iyong mitsa upang subaybayan ng mga pinakametikulosong mang-aasar ng section ang lahat ng mga kilos at gawi niya. Naging kakatuwa man ang naging bansag sa babaeng ito, hindi pa rin mawawala ang sariling pagpipigil, pagtanggap sa kabaliwan ng kapuwa, at mahigpit na taling nagbibigkis sa kaniya at ng lahat ng kaniyang mga kaibigan. Madalas siyang makikitang nakikipagparamihan sa isa naming kaklase kung ilang beses nilang masasabi sa bawat isa ang Stupid Man sa isang araw.

The Pretty
Maging sa kahit anong paraan man niya ipakita ang kanyang sarili, hindi ko masasabing hindi siya puwedeng maging kaakit-akit sa harap ng mga kaklase. Mahina man ang boses, hindi mawawala sa kaniya ang pagiging madaldal sa harap ng kaniyang mga kaibigan at pagbibitaw ng kung anong mga joke. Maliban sa isa naming kakalse, isa siguro siya sa mga binubulabog ko sa English room kapag busy na gumuguhit si Ma'am Correa ng invisible lines sa kaniyang buong pagmumukha sa harap ng aming klase.

The Eyes
Isa sa mga bihasa at mabibisang puno ng klase, hindi pa rin mawawala sa kaniya ang pagkakaroon ng malumanay na pagsasalita at nagpapaawang mga mata. Hindi ko alam kung sinong praning ang nakita si Santino sa maamong mukha niya. Kapag wala pa ang isa naming kaklase sa kadahilanang sadyang pagpapahuli o hindi malamang pagliban, makikita siya na nagmumukmok sa isang tabi at sumisigaw at hinahanap ang kanniyang irog. Hindi man siya ganoong kabayolente ay madalas pinapainit ko at ni Ma'am Correa, kasama ng kaniyang mga instruction at answer key, ang kaniyang ulo kapag may English kami.

The Cheeks
Though originally ko siyang tinawag na The Braces dahil sa araw-araw na pang-aasar namin sa kaniyang kakaibang ngiping may sikretong hindi ko pupuwedeng isulat dahil sa napakasagrado nito at baka sabunutan niya kapag nabasa niya ito, ang laki talaga ng mga pisngi niya. Feeling ko talaga, ito ang kaniyang chuchu, o isa sa kaniyang mga katangiang madali siyang malapitan ng mga may gusto sa kaniya at ilibre ng kung ano-ano kapag isinama mo sa canteen. Kapag pupunta ka ng canteen, huwag na huwag mo siyang isasama at iyong isa pa naming kakalse. Siya ay isang masayahing tao kahit na alam kong napakamaunawain niya sa pangungurot at paghahampas niya sa kaniyang mga mang-aasar.

The Recite
Hindi man ganoong kalabis na matalino, bawing-bawi naman ang klase sa kaniyang mga pagtatanggol sa tuwing hindi kami makakapagsalita o wala kaming maisasagot sa aming guro dahil sa hindi kami gumawa ng aming mga assignment. As in iyong tipong lahat kami, mukhang natatae na sa sobra-sobrang pagbubutil ng aming pawis kasama na ng nag-iinit na ulo ng aming guro, bigla na lamang may magtataas ng kamay sa loob ng kuwarto at magbabahagi ng kaniyang kaalaman tungkol sa kasalukuyang pinag-uusapang paksa, kahit na hindi nito lubos na matutumbasan ang tunay na sagot na hinahanap ng aming guro, siya na iyon. Mahilig din siya sa anime at Koreano at Hapon at kahit na ano basta singkit at mga singkit ang gumawa.

The Guitarist
Ang aming president. Hindi niya mapigilan ang kaniyang sarili kahit na gustong-gusto niya na ring huwag nang pumasok ng French at Ad Chem. Alam niyang siya ang babatuhin at bubugahan ng apoy ng aming mga guro kapag mahuli man kami o hindi pumasok ng klase. Isa siya sa mga nagdala sa aming pangkat sa tuktok sa lahat ng paligsahang aming sinalihan. Hindi siya nawalan ng pag-asa, binalewala lahat ng mga harang sa daan at buong-lakas at tapang na hinila kaming lahat para lamang masabing hindi kami magpapatalo sa iba, at alam nilang hindi naging madaling kalaban ang mga nilalang ng Faraday. Isa pang maganda sa kaniya ang sobrang galing niya sa paggigitara. Minsan, naalala ko, noong eliminations namin sa Carol Fest, nasira niya pa ang isang string ng kaniyang gitara dahil sa kami ang nakakuha ng pinakamataas na score mula sa judges. Hindi lang basta-bastang nakasisirang mga strum ang kaya niyang gawin kundi malulupit na pagkalabit ng mga kanta at hamak namang napasasabay niya ang mga nakapaligid sa kaniya kapag nagwawala na ang kaniyang mga daliri at umaalingawngaw na ang kaniyang pagkalakas-lakas na boses.

The Pianist
Pinakamaliit man sa grupo, siya ang pinakamagaling sa amin sa piano, o siya lang ang marunong sa piano? Haha. Lubhang masarap siyang pakinggan kapag nakaharap na siya sa piano at walang ibang teacher sa paligid. Kasama siya ng isa naming kaklase na nagdala sa Farad sa Carol Fest. Hindi kami makakakanta nang pagkaganda-ganda kung wala si master at ng pasensiya niya sa aming mga nakababaliw at pangit na boses. Obvious na rin siguro na kung may alam kang instrumento ay mahilig ka sa musika. Madalas siya na makita na nakikinig sa musika kapag walang teacher at hindi siya inaasar ng mga tao.

The Dimples
Palagi na lang sumusulpot dimples niya! Patunay lamang na isa siyang masayahing bata, siya, katulad ng isa naming kakalse ay hindi malalayo sa mga taong kahit na hindi alam ang isasagot sa teacher na nagtatanong ay nakangiti pa rin. Mahilig siya gumuhit at alam kong gustong-gusto niyang iginuguhit si Detective Conan. Minsan na rin siyang nagdala, dahil sa kaadikan niya sa nasabing anime, ng DVD ni Detective Conan. Walang kamatayang Detective Conan. Minsan na ring naging Detective Conan ang kaniyang display image sa YM at may keychain din siyang Detective Conan! Kulang na lang, may lumalakas siyang sapatos at nagpapatulog na relo. Detective Conan, Detective Conan, Detective Conan.

The Shy
Siya na siguro ang pinakamahiyain sa amin sa klase. Hindi na rin maikakailang mahina ang kaniyang boses at hindi gaanong natatawag sa klase. Kapag hindi ko siya binubulabog tuwing Math namin, pinagtiyatiyagaan nilang sagutan ng aming dalawa pang kaklase ang mga practice exercise na pakana ng aming guro habang sila ay nagtatawanan. Hindi ko alam kung bakit kailangan matuwa sila nang ganoon kasaya, e, alam kong Math ang klase namin. Kailan ka ba natuwa sa pagsagot sa mga quiz ni Ma'am Diaz?

~

Hindi pa lahat iyan, at alam kong ni isa wala, kang naintindihan. Gumawa ka na lang ng sarili mo. Gusto ko sanang humingi ng paumanhin sa ilang mga katotohanan at kasinungalingang aking inilagay. Ikamamatay ko 'yan, promise.


Maraming salamat, Faraday!!