here we fucking go

napakabaho talaga ng lungsod na 'to. parang nasanay na lang ang lahat ng nakatira. mga tunay nang walang pakialam. kahit iyong mga nagpapanggap na maglilingkod sa karamihan, taglay pa rin nila hanggang ngayon ang pagkukusa na sila ang dapat na paglingkuran. mga hari at reyna, mga prinsesa't prinsipe. nakakasawa nang hindi sila nagsasawa. mga wala pa ring pinagbago.

kahit saan ako tumingin, para bang alam ko na kaagad ang nangyari at mangyayari. wala nang ibang puwede pang madaanan. kabisado na ang bawat kabig at kalikot ng mga kalakaran. walang gustong umamin ngunit mahilig lahat tsumismis. hindi pinalalampas ang kahit na anong balita hanggang sa mauntog na lamang ang mga pangungusap nang wala pang kinahihinatnan.

wala nang tapat na mga parirala. saliwaan ang pinakamadalas na nangangapkap sa bulsa ng mga nakararaming inosente pa rin sa laglagan, at kung sakali mang may mapulot kang aral, wala na itong ibang mapaggagamitan kung hindi ang ikalilinang ng iyong waglit. may paparating nang lunan at magbabakasakali pa rin sa wala.