Random Song

Sabi ko sa sarili ko, ipe-play ko ung playlist ko sa desktop.
Na kung anong kantang lumabas sa playlist,
ipo-post ko.
Yung list nagco-contain ng lahat ng kanta sa library ko.
Ito lumabas.

The All American Rejects lyrics - Back to Me

Hey you

So you never really found your way
Stay true
Did you ever make it through today

I know that when I think about a day without it
Everyday's the same
You wish that you could find someone
But I'm the only one to blame

(chorus)
Can't you see
I beg and plead
Cause when
 your eyes
light up the skies at night
I know you're gonna find your way back to me

No don't
Don't you ever let a piece of me down
Cause time won't
Get back when I'm never around

When we live between so many walls
That I can barely breathe
You say that you just want someone
But I'm the only one you need

(chorus)
Can't you see
I Beg and plead
Cause when your eyes light up the skies at night
I know you're gonna find your way
If it's me
That you don't need
When the lights go out tonight I know
You're never gonna find your way

Soon when I get you I won't let you go
Oooh if I let you

You can take away all that I thought was wrong
And if you hear me there's not much to say
There's gotta be a better way

(chorus)
Can't you see
I beg and plead
Cause when your eyes light up the sky tonight
I know you're going to find your way back to me

Can't you see
I beg and plead
Cause when the lights go out tonight
I know you're never gonna find your way

If it's me
That you don't need
That when the lights go out tonight
I know you're never gonna find your way
If you pace around the world?
And when your eyes light up the skies at night
I know you're gonna find your way back to me

Tsubomi

Parati naman akong mali e. =)

Talaga Naman

Basta alam ko,

mahal kita.

I Love Tinola

Hiyah ~

Tinola :)

Naks. Interesado. XD

Gumising ako kaninang umaga. Hindi ko alam kung anong una kong gagawin kaya naisip kong bumangon na lang at tupiin ang kumot. Hindi ko alam na nagbuklat ako ng kumot simula nang ipikit ko ang aking mga mata kagabi bago matulog. Pero paggising ko talaga nakakumot na ako kanina. Hindi ko na maalala kung ano yung almusal ko kanina. Ay, ayun, corned beef. Masarap naman. Lasang corned beef naman. Kumuha ako ng kanin tsaka ng nasabing ulam. Pagkatapos kong kumain, binuksan ko na kaagad ang laptop ko. Nag-online ako hanggang tanghali saka isinara ang internet. Sabi ko talaga sa sarili ko, isang manok lang ang kakainin ko kasi manonood pa ako ng TV. Mali. Isang parte ng manok lang pala. Yan ang sinabi ko sa sarili ko. Wala akong nagawa. Paborito kong ulam e. Marami talaga akong kinain. Pagkatapos kung kumain, nabusog na talaga ako. Hanggang sa dinner kanina ang dami kong nakain.

Babawi siya ngayon. Tingnan natin.
Ang sarap talaga ng tinola.
The best.

Little Miss Spider

ang gusto ko sa babae

simple.

lol

sabi ko sa sarili ko, eeditin ko ba? baguhin ko na talaga? ito na. ito na talaga.

ang gusto ko sa babaang gusto kong babae:

nerdy
dirty
curvy

joke lang. haha.

cute
mas maliit sa akin
maganda yung mga mata
kahit buong araw lang akong nakikipagtitigan sa kanya
o kahit ako na lang nakatitig sa mga mata niya
talented
matalino
magaling
malupit
masayahin
kinakausap ako
madaldal
madaling umintindi
hindi maarte
malawak ang pasensya
malawak ang pang-unawa
ayaw kong sabihing mataba
ayaw kong sabihing chubby
sexy na lang
ayaw ko rin ng payatot
straight yung hair
mahilig sa aso
mahilig sa mga banda
makakausap ko
naiintindihan ako
gusto niya yung mga gusto ko

imposible

Missing You

"I drew this for you.."

Wala akong magawa. Haha. MS Paint. Super bano. I love sunsets!

Grief and Sorrow

Gusto ko matutong magdrawing. :(
Gusto ko ng magnificent hand. :(

Naaalala ko tuloy yung mga una kong drawing.
Noong unang beses kami binilhan ng sketchpad.
Oo, tig-i-tig-isang sketchpads kaming tatlo.

Tapos ako lang yung di marunong mag-drawing. :(
Nag-drawing ako noon ng dragon,

ng mga tao sa counter strike,
ng mga baril sa counter strike,
ng mga pasabog sa counter strike,
ng poring,
ng rose,
ng horse.

Tsaka siyempre ng bahay-kubo na may bundok sa likod tapos may palayan sa harap tapos may araw at mga ulap at ibong letter V.

Dame ~

Do You Ever Feel Like Breaking Down?

BOREDOM

BOREDOM

BOREDOM

BOREDOM

BOREDOM

B

O

R

E

D
O

M

WTF.

Just a Smile

Vice Ganda, namatayan ng ama
Vice: (umiiyak. as in.)
Friend: Okay ka lang ba?
Vice: (titig) Ay oo ok na ok ako. Sobra. Matagal kong hinintay to e. Ayan tigok na. Oo, ok na ok ako. Patayin ko rin tatay mo para OK KA RIN! Gusto mo? Para OK TAYONG LAHAT?!

lol

Naaalala Mo 'To?

Another repost.
!Nollaine: Buwahahhahahahahahah!!
!Pai: Easy lang.
Gusto ko tuluy-tuloy, isang paragraph lang. Game. >:) So aun...

Wala lang. Ganito kasi yun. Ayun. May review kasi kami di ba sa Nucleus? Haha.Muntik na ako ma-chorba. Haha. Edi lunch na. Haha. Niyaya ko si Pai mag-lunch. Ayun, payag naman siya. Wala kaming maisip. Ay, ako pala. So ako dapat mag-isip kung saan kakain. Sabi ko, KFC. Lakad naman kami papuntang KFC. Haha. Waw, haba ng pila. Siymepre tanghali. E ang haba. Baka matagalan. Sabi ko, Jollibee na lang. Oo na lang si Pai. Feeling ko nga magagalit siya eh. XD Buti hindi. Ayun. Lakad kami papuntang Jollibee. Hanglayoo. Joke. Isang tawid lang naman. Pagpasok namin.. WTF?! Mas mahaba yung mga pila kaysa sa KFC. Ayun. Tapos umakyat kami sa level 2. WTFF?! Walang bakanteng upuan. Ayun. Sabi ko kay pai, KFC na lang. Feeling ko magagalit siya. Wee. Hindi pa rin. Bait nomon. Haha. Edi yun, tatawid ulit. Pagtawid, ewan ko, bigla kasing may bus na papunta sa kanila, sabi ko uwi na lang kami. Haha. Edi yun. Ang saya sa bus. Kuwentuhan. Haha. Siyempre di mawawala si Miguel sa usapan. XD Kaya lang, medyo inaantok si Pai. =) Basta may sinabi sa akin si Pai na hindi ko naintindihan. XD Ayun. Pareho kaming bumaba ng Southmall. Tapos babay na ~ Pupunta pa akong Festival. Magmi-meet kami ni Lei! Wee. Classmate ko dati noong elementary. Wala lang. Niyaya niya ako e. Tinanong ko nga kung anong gagawin sa Festival e. Sabi niya gagalawa lang daw. Maglalakad? Oo, maglalakad lang. So ayun. Pagsakay ko ng jeep, eh naghihingalo na yung cellphone ko. Globe pa si Lei. Haha. Wee ~ Nawalan na ng battery. Buti nasabi ko sa kanya na punta siyang Festival mga 2:00. Haha. Ayun. Napaaga ako. Tapos may bandang tumutugtog sa may Jollibee yata yun. Pinuntahahan ko naman. Haha. Insonente ako e. E nadaanan ko ung Spoofs Ltd. Ooooh. T-shirts. Haha. So nabalewala ang banda, pero ang ingay pa rin nila. So mga 5 mins ako naghintay sa lugar na yun. Boom! Haha. Napunta sa likod ko si Lei. Ginulat pa nga ako e. At nagulat ako. Haha. Edi yun. Sabi ko saan pupunta? Sabi niya hindi niya alam. Haha. Edi yun. Lakad-lakad. Tama sinabi niya! Maglalakad lang kami. Ayun. Lakad-lakad. Maya-maya, pinakita niya sa akin ung binili niyang L na ewan, stuffed toy yata. Haha. Tapos biglang ewan, napunta kami kay Remu. Haha. Sabi niya lalaki raw yun. Sabi ko babae un. Sabi niya lalaki. Babae! So in-explain ko sa kanya na sineduce dati ni Misa-Misa si Remu nang malaman niyang (Misa) pag nainlab yung shinigami sa kanya e kapag pinahaba pa nito ang buhay niya ay mamamatay ang shinigami. So nung sineduce na ni Misa si Remu, sabi niya (Remu) babae siya. Ayun. Yun yung sinabi ko sa kanya pero feeling ko di niya naintindihan. So patuloy pa rin sa paglakad. Haha. Nung Grade Six nga pala, halos sintangkad ko lang si Lei. Haha. Pagkakita ko sa kanya, parang nasa balikat ko lang. Waa. Di ako mayabang. Napansin ko lang. => So ayun. Sabi niya, nag-iba raw boses ko. Puwes, yung sa kanya lumiit. XD Habang naglalakad kami, may lumapit sa kanya. Nag-aabot ng sample ng pabango. Haha. sabi niya sa akin naabutan na raw siya nun bago pa man ako dumating. Haha. Nakakaveliw. So sabi ko, habang naglalakad, oo siyempre yun lang naman gagawin namin dun e, kung gusto niyang kumain. Haha. Sabi niya, gusto niyang ice cream. Wenk. Parang si Miguel naman 'to eh. Ice cream. Haha. So ayun. Sabi ko, saan. Sabi niya, sundae na lang. Punta kaming Mcdo. Haha. Kumain kami ng sundae. Libre ko. Siya oorder. DEAL. Haha. So siya nga umorder. Sabi niya kasi, hindi siya marunong. Hindi raw. Haha. So ayun, usap-usap sa table. Tapos lakad na naman, haha. Nilibot namin ung buong level 4 tapos bumaba sa level 1. Dadaan daw siya sa National. Bibili yata nung magazine na tungkol sa anime. Haha. Otaku (?) - chuchu. Haha. Wala pa ung National ng issue ng May pero may nakita kaming poster. Nakakalat. Haha. Aba kunin ba naman at itago sa bag. So ayun. Umuwi na kami. Kuwentuhan sa jeep. Ayun, nagulat nga ako Mandarin na e. May sumakay pala sa may Carmona, edi ayun, nag-abot siya ng bayad. Tinanong nung driver kung saan bababa. Sabi nung sumakay, sa taas daw. lol. Tawanan kami ni Lei. Yun pala sa may San Jose. Mayghad. Sa taas. XD Ayun Mandarin. Di ko na namalayan. Basta. Laftrep. Enjoy. Ang liit mo na!

Harumonia

Natutuwa ako. Matagal ko na itong isinulat. Repost na lang.
Sa awa ng Diyos, pumasa ako. :-O

..

Lipad. Bumibilis ung tibok ng puso ko. Habang papalapit nang papalapit sa aking testing room eh kinakabahan ako. Huminga nang malalim, iniwan ang cellphone sa kuya ko at dala ang mga pangarap sa buhay, lapis, pambura at test permit, pumasok na ako sa room namin kasama ang ibang magu-UPCAT ding mga tao. Chekwa. Ano yung chekwa?

1. Lahat ng left-handed ay ihihiwalay ng pila, di ko mawari kumbakit.
2. Kung may kasama kang kakilala mo sa isang testing room, HUWAG kayong mag-uusap. Paghihiwalayin kasi kayo, nasa pila pa lang. Nako, kung crush mo ung katabi mo paalisin mo pa ba? XD Nasa sa inyo na rin, 'pag nag-usap kayo, idi-disqualify kayo, patatawag magulang niyo at mamarkahan ang pangalan niyo sa listahan nila.
3. Pauso ko lang ung number 2. Titingnan ung test permit ninyo, 'pag pareho kayong school, paghihiwalayin kayo, two seats apart. Sayang talaga kung crush mo katabi mo.
4. Third year pa lang isipin na ang course na kukuhanin, mas maigi kung second, puwede ring first year. XD Matititigan niyo nang sobrang tagal yung application form pag mga bakasyon pa kayo nag-isip. promise. =D
5. Huwag magbaon ng sandwich na may hati sa gitna. Tae, ang kalat.
6. Manghula kung kinakailangan. XD Right minus 0.25 wrong. Kung marami kang blanks, effective ang manghula, isang tama kasi bawi na agad ung 4 mistakes, feeling ko lang.
7. Huwag isipin na mahaba ang 50 mins para sa English Test, nagkakamali ka.
8. 'Pag nilapitan ng frat sa daan, ibang pangalan ang isulat sa registration form.
9. Huwag ngitian ang katabi.
10. Feeling ko walang sense ung number 9.
11. Pati ung number 10.
12. Huwag mag-aral habang papuntang testing center o the day before pumuntang testing center, walang papasok sa utak mo.
13. Huwag mag-aral sa school, nagpapapansin ka lang. Joke. XD
14. Mabisang mag-aral mga 1 week to 2 days before. Huwag ka mag-aral sa English at Science. Word problems ang aralin. XD
15. magdasal bago mag-test.

Paglabas ko ng room namin, nandun sina Kuya at Ate Michaelle. XD Ayun, tapos tinuruan ako sumakay ng jeep patungong LRT 2. Solb. Tapos ang UPCAT. Hinga maluwag. Sana pumasa. =)

Bam Bam

Hindi mo alam kung kailan ka mamamatay.
Unless may cancer ka,
at naagapan.
at may pera ka,
at alam mo.

Pero paano kung..

hindi mo naagapan,
at wala kang pera,
at hindi mo alam?

The Shade of Poison Trees

Paano kung pinanganak ka nang maayos?
Tapos hinintay kang umabot ng 1st year college.
May lumapit sa 'yong isang pulubi.
Pero kakaiba siya.
May ibinigay siya sa 'yong libro.
Ay hindi pala, libro + DVD.
O libro + DVD ng iyong buong buhay.
oo.
BUONG BUHAY MO.
Mga nangyari, nangyayari at mangyayari sa 'yo.
Binibigyan ka ng pagkakataong masilayan ang lahat.

I would love not to live if that would happen.

Bryan Strada

This really sucks. Really.
My blog.

Wake Up

As usual.

~

Walang kuwenta na naman lahat ng ginawa at sinabi ko.
I don't have to emphasize everything.
Every word in my compositions is chosen.
Kailangan binabasa at iniintindi bawat salita.

Sa ibang bagay naman nakasentro lahat ng ginagawa mo.
Lahat ng ginagawa ko nakasentro sa atin,
para sa atin.

Martin Sheen or JFK

Ang saya kanina.

~

Pagkapunta kong Masci, naggitara ako.
Hinihintay kita siyempre.
Nainip ako kagigitara.
Lumabas ako ng gate.
May dumaang bus na sinakyan mo.
Inisip ko bababa ka na.
Hindi pa pala.
Tapos maya-maya, nakita kitang naglalakad.
Sabi ko na nga ba lumampas ka.
Pagpasok mo ng school, pumunta kang office.
Sabi sa 'yo kumuha ng request for 137 galing UP Diliman.
Sumakay na tayo ng bus sa Taft.
Lumapit yung konduktor, siyempre.
Sabi natin sa konduktor Philcoa.
Binigyan na niya tayo ng tickets.
Hindi pa muna niya ako sinuklian.
Tapos masaya tayo, sobrang saya.
Tapos lumipat tayo ng upuan.
Hiningi ko na yung sukli ko.
Binigay na niya.
Tapos sobrang saya talaga na naman natin.
Malapit na nga pala Philcoa.
Bumaba na tayo.
Nag-attempt akong sumakay ng UP Campus na jeep sa tapat ng Jollibee.
Puno na pala.
Doon na tayo sumakay sa terminal yata iyon.
Nagbayad na tayo ng seven pesos.
Umandar na yung jeep.
Pumasok na sa UP nang makarating.
Bumaba tayo sa street ng boarding house namin ni Kuya.
Ipinakita mo sa akin boarding house mo.
Sobrang magkalapit lang tayo.
That was great.
Pero wala si Kuya sa boarding house.
Pinapunta niya tayo sa EEE.
Sabi ko sa kanya di ko kasama si claudette.
Sumakay tayo ng UP Ikot.
Ang layo ng nilakbay ng jeep.
Akala ko nga lumampas tayo.
Ibinaba tayo ni Manong Okie sa EEE.
Huwag mo nang itanong kung bakit Okie ipinangalan ko sa kanya.
Hinintay natin si Kuya.
Ang tagal.
Dumating na siya.
Inihatid niya tayo sa registrar.
Nakipag-usap ka.
Nakipag-usap ka ulit.
Ako naman nakipag-usap.
Si Kuya nakaupo lang the whole time.
Alam na natin ang gagawin.
Bumili tayo ng C2 Apple.
Naglakad hanggang Eng'g Building.
Sumakay na tayo ng jeep doon.
Nagbabay na tayo kay Kuya.
Lumabas na ng UP ung jeep.
Bumaba na tayo sa may Philcoa.
Sumakay na tayo ng bus papuntang Taft.
Tapos sobrang saya na talaga natin.
Bumaba na tayo sa UN.
Pumunta tayong Mcdo.
Ako na umorder.
Kumain na tayo.
Naghintay ng text na hindi dumating.
Pumunta na tayong Masci.
Kinuha ko na ung Eclipse mo.
Sumakay tayo ng bus.
Roundtrip papuntang Southmall.
Masayang-masaya talaga tayo.
Ang sarap talaga matulog sa shoulder mo. Haha.
Bumaba na tayo ng Southmall.
Bumili ka ng tubig.
Hindi pinlastic.
Pumunta tayong National.
Nagtingin ng kung anu-ano.
Napagod tayo.
Umupo tayo sa Southmall.
Bumaba na tayo pagkatapos magpahinga.
Sumakay na tayo ng bus.
Masaya tayo. :)
Bumaba na tayo ng San Antonio.

Sabi ko sa sarili ko, tae bitin. Gusto kitang makasama hanggang sa gusto ko, pero hindi puwede. Kailangan nating umuwi sa ating mga tahanan. Di bale, balang-araw, may sarili na tayong tahanan. Haha. I wish.

Aling McBeal

Ok na tayo.
Sabi mo mag-enjoy tayo.
Sabi mo gusto mo na akong makita.

:)

Fe

5
u
65u
rtu
rtuirtur

rtui
rt8
6r8
6r8
5rtba
7
n
e6
g43
6hb
34n
745ev64ety
e5
ay
t7
57
85
8
e58
e58
8
458
459
65
7egvy
urturtuirtirsirtb
e57
7hb
45

745
wnsdfgklsdhgfiosdjgsdghs
dniodjgfisdgsadklgnsdklgns
djlgoiseht8oetyRA*O{yt%GhA*):
RTHQ#*O
sdgfsduoghWS(_TSEGY
seryer
yeryer
hu'ea
yhe
5uj
46tru
er
u48i45684
aswer
tybe
ya4e6gbe47437hb
a4367b43
643v
nm7
a

Boopey Valenzuela

Sana hindi mo makalimutan lahat ng sinabi ko sa 'yo.
Intindihin lahat ng sinasabi ko,
na puro kasiyahan lang ang gusto kong namumuo sa pagitan natin,
na wala akong ibang hinangad kundi ikaw.

Harry Galisaso

Ikaw lang ang mahal ko.

Alan Polantoc

Mahal na mahal kita.

Glen dela Costa

Ayaw kitang masaktan.

No Mets /gg

Ang alam ko x-ray result na lang kulang ko.

~

Narinig ko na lang ang biglang pagbukas ng pinto ng aking kuwarto. Nakahiga pa ako, tatlong unan ang nakapatong sa aking ulo at nakapulupot pa ang kumot sa aking buong katawan. Tinanong ni Nanay kung anong oras ako aalis, ang sabi ko, kung anong oras dapat ako magigising. Sinabi kong x-ray lang naman na iyon at sinabi niya sa akin ang isa pang way ng papuntang UP at umalis na siya. Pagkasara ng pinto, natulog na ulit ako at nagising after 30 minutes. Chineck ko muna kung nakaalis na talaga si Nanay at saka binuksan ang linksys. Binuksan ko na rin ang aking laptop at saka nag-plurk ng kung ano. Haha. Isa lang naman pinuplurk ko e. Anyway, nag-ragnarok for thirty minutes saka ako bumaba ng kusina para sa aking almusal. Kumain ako ng hotdog at kanin tapos naligo na ako. Pagkatapos kong magbihis, pumunta na ulit ako sa aking kuwarto at inayos ang mga kailangan kong dalhin. Habang inaayos ang aking gamit, narinig ko na lang bigla ang busina ng jeep kaya naman nagmadali na akong kumuha ng panyo at saka tumatakbong lumabas ng aming gate. Hindi na nga ako nakapagpaalam sa mga tao sa bahay e. Pagdating ko ng Alabang, syempre bumaba ako ng jeep. Pagbaba ko ng jeep, nagpa-load na ako at tinext na agad kita. Haha. Nate-text na ulit kita ng ganoon, ang saya naman. Anyway, sumakay ako ng bus at bumaba ako ng Magallanes at sumakay na ng MRT. Bumaba ako ng Quezon Ave at saka sumakay ng jeep papuntang UP Campus. Kakaibang way to pero alam ko ito ung way na sinakyan namin ni Kuya noong nag-UPCAT ako. Haha. Siyempre nakarating naman ako nang maayos sa UPHS at kinuha na ang aking x-ray result matapos batiin ang mga taong nakasalamuha ko noong pumunta ako ng Monday. Pagkakuha ko ng x-ray, pinapunta na ako sa triage at pinapunta naman ako ng tao roon sa room 3. May mag-eexamine yata sa aking doctor. Haha.

SPOILER ALERT!! [Ngayon, kung wala ka pang medical certificate, mainggit ka. XD]

Sabi kasi ni Ate Michaelle, titingnan daw yung insides. Haha. Pero depende pa rin daw sa doctor. Suwerte lang siguro ako, kasi chineck lang ung paghinga ko tapos ok na tapos pinapunta na ako sa room 7, tapos pinaupo ako, tapos kinuha UPHS forms ko, tapos naghintay ako, tapos may medical certificate na ako!! Kaya lang Tabilin, Marian Martin C. yung nakalagay na pangalan, at narealize ko na lang iyon nung jeep na ako papunta sa amin. Di bale, sabi ko, tama naman kasi ung student number at dalawa lang kaming Tabilin na nakapasa ng UPCAT para sa taong iyon. At hindi marian pangalan ng pinsan ko. Haha. Pagkakuha ko ng medical certificate, ANG SAYA-SAYA KO!! As in ANG SAYA-SAYA-SAYA-SAYA-SAYA-SAYA-SAYA-SAYA-SAYA-SAYA-SAYA KO!! Sumakay na ako ng jeep papuntang Philcoa at pagbaba ko sa nasabing destinasyon, sumakay na ako ng bus papuntang Faura. Pagdating ko ng Masci, may mga tao, pero wala akong ka-batch kaya bad trip. Umakyat na ako sa room ni Ma'am Reyes [yung kakaibang Dept. head ng Filipino na nanguha ng ID dahil hindi raw ako nakauniform]. Wala siya roon at umalis na ako ng Masci. Kumain ako ng Bacon Mushroom Melt sa Wendy's at sumakay na ako ng bus papuntang Alabang. Tapos nung Alabang na, naglakad ako hanggang Metropolis tapos nagjeep na, tapos narealize na mali name, tapos nagte-text tayo, tapos bumaba na ako ng jeep, tapos naglakad, tapos bahay na, tapos kama ko na, tapos bukas laptop, tapos plurk, tapos nag chat tayo, tapos nag-Dota ako, tapos panalo kami, tapos nagte-text pa rin tayo, tapos nag-YouTube ako, tapos naisip kong i-type ito, tapos may medical certificate pa rin ako!!


~

Nami-miss ko na namang manood ng South Park. Gusto kong panoorin ulit yung uncut. Haha.

Pati ba naman Dito?

I mean, sariling mundo ko na ito. Ako na gumawa ng mundong ito. Dito ko na nga lang puwedeng ilabas lahat, kailangan pa ring may mag-edit? Kumbaga, akin ang blankong papel, ako nagsulat sa blankong papel, ako mage-edit ng mga sinulat ako, ako babasa, ako lahat! Hindi naman puwedeng may ibang taong kailangang magsabing baguhin yung mga bagay sa mundo ko. Take note: Mundo ko ito, bakit kailangang baguhin? E akin nga db? Wala na ba akong karapatang maghayag ng sarili kong damdamin? Wala na ba akong karapatan sa mundo ko? Sa papel kong ako mismo ang naghirap, sumulat, naglabas, umire, sumuka, umihi, tumae at dumura? Sa sarili kong mundo? Wala na ba akong karapatang sabihing 'ito ang gusto ko, akin naman ito di ba?' Wala na ba akong karapatang maging malaya, kahit sa sarili kong mundo lang? Wala ba?

Noong mga Panahong...

CLICK ME!

Bano na ako forever.

~

Boom Boom Pow

Problema mo? Boo!! Wala naman talaga e! :p At kung hindi ako nagkakamali, ang alam kong pinakamagandang paraan, at siguro unang-unang gagawin ng isang matinong tao ay ang magtanong hindi ang mag-assume nang mag-assume. You have never tried asking, you go straight to your conclusions. I've already had it, dumbass. Masyado kang magulo, wala talaga akong ginawa. Speak for yourself, you should listen to yourself. Go divulge with your imaginary things, I've had enough since Thursday. Goodbye, dumbass. D: I can't believe I'm doing this in my blog. And now I've done it. :)

~

Yung FARADAY entry, hope you all like it. :)

Mamatay Ka Na :)

Haha. Maikli lang 'to.

~

Dumating ako sa school nang 5:30. Hindi ko alam kung bakit pero ang sabi ni Ma'am Carlos, e, dapat nasa school na nang 7:00 pero alam kong start ng practice ay 8:00. Sulit na rin kasi na-miss kong gumising nang sobrang aga kahit na tatlong araw ko pa lamang hindi ginagawa iyon, hindi na nga ako nakapaggigitara, e! Ayon, sunod na dumating sina Malou, tapos Mara, tapos Bernadyn tapos Mia, tapos aywan ko, natulog na ako pagkatapos noon. Nagising ako sa ingay ng aming adviser habang pinapaglinis niya kami ng aming classroom. Cleaner nga pala ako nang araw na ito kaya lang inaantok talaga ako kaya pagpasok ko ng classroom, hinintay ko na lamang mag-practice time.

Ako ay may lobo,

Lumipad sa langit.

Hindi ko na nakita.

Pumutok na pala.

Sayang ang pera ko,

Pambili ng lobo.

Sa pagkain sana,

Nabusog pa ako.

Exercise namin kanina. Isang genius na tao o batang na-taichi na ng lobo ang nakakuha agad ng pinagtatapon naming mga kamay at pagbali-bali ng mga buto kanina. Tawa ako nang tawa nang ginawa namin ito kasi... kasi... kasi nakakatawa. Anyway, pagkatapos mag-practice ng mga kanta, nag-lunch na kami. Alam kong walang kuwenta ang ikuwento kung ano ang kinain ko kanina pero nasiyahan naman ako sa Cheeseburger Deluxe na binibili ko kapag short ako at gusto kong kumain ng Quarter Pounder. Isa pang magandang nangyari sa lunch ko ay nakain ko lahat ng fries ko, minsan lang kasing mangyari. Pagkatapos kumain at matulog nang sandali, umakyat na rin ako sa auditorium.

~

Hindi ko alam pero alam kong galit ka sa akin. Feeling ko talaga, galit ka sa akin kasi, aywan ko, siguro, sa mga tingin mo. Alam mo namang takot akong lumapit sa mga babae kaya ganoon na lang ang nararamdaman ko at naiisip ko sa tuwing nakikita kita at nagkakatinginan tayo. Takot na takot talaga ako sa 'yo. Siguro, doon sa mga bagay na nakasakit sa kaibigan mo or dahil siguro nalaman mong minsan kong inisip na gawin kang trabahador sa aking restaurant sa Restaurant City. Hindi ko maipaliwanag kung bakit. Paglapit ko sa piano, nakita kong papalapit ka sa akin, nakangiti. Hindi ako sigurado pero alam kong kinabahan ako at napakapit sa isang upuang malapit sa akin.

"Mart, galit ka ba sa akin, Uh?" biglang tanong mo sa biglang paglapit mo sa akin, nasa likod mong banda sina Claudette at Justine. Hindi ko sila kaagad napansin at inisip ko kung sasabihin kong, "Jemaima, it's highly unlikely that you say two listeners' names at both ends of your direct speech." Napailing na lang ako dahil hindi naman ako galit sa 'yo. Nagpatuloy ang hindi ko pagsasalita at hindi na talaga kita naririnig pero alam kong nalulungkot ka kaya niyakap na lang kita at nagulat naman ako dahil yumakap ka rin. Doon na rin siguro ako nakapagsalita nang tuloy-tuloy at nakapag-usap pa rin naman tayo bago ka pa pagalitan ni Ma'am Carlos. Labas tayo sa Monday, libre ko na naman. Na-miss din kita. :)