Heel

Napansin kong mukhang hindi rin napapagod ni nagugutom ang aking kasama. Bakas din na hindi siya nababagot sa mga desisyong landas na aking napipili. Sa mga paisa-isang pagkakataon na nais niyang mauna, hinahayaan ko lamang siya at sumusunod lamang din ako sa kaniya.

Tiwalang kay hirap magkaroon sa pinagdaanan na ay mayroong dali na iabot sa aking napakasiglang kasama. Hinihintay niya rin akong walang pagmamadali o inis sa tuwing nauuna siya sa akin. Gayon din naman ang pakitungo ko sa kaniya.

Maya't maya'y may malalaking bato kaming nasasalubong na madali niyang kinasasabikang amuyin. Sa aming bawat pagsalubong sa mga eskulturang likas lamang na nagpapakita, inaabangan ko rin minsang kaniyang maihian. At hindi rin ito parating natutuloy. Kung sa bagay, ilang oras na rin akong naglalakad at hindi pa rin din ako dinaratnan ng ni isa sa dalawa. Ikinibit ko lang agad at hinanap ang sakaling direksiyon na aamuyin ng aking kasama. Sa paunti-unting naiipong minu-minuto ay mukhang dumadami na rin ang naglalakihang tipak ng bato na aming nasasalubong. Sa simula'y hanggang tuhod ko lamang sila pero ngayo'y nag-uumpisa na silang lumampas sa akin.