Napaupo na muna ulit ako nang saglit nang mahimas ang kaniyang bumbunan. Sa tindi ng kaniyang likot ay napahiga na siya habang pumapayipoy pa rin nang walang kasawaan ang kaniyang buntot, akmang nagpapakamot ng kaniyang tiyan.
Sa isip-isip ko'y napakalinis naman ng asong ito. Mukhang alagang-alaga siya ng kaniyang amo. Napakalambot din ng kaniyang balahibo sa malusog na malusog na katawan. Kakikitaan siya ng kasanayang makihalubilo sa tao, maski sa unang pagkakataon pa lamang niya ito nakikilala. Hindi naman siya mukhang hapo ni gutom kung kaya't medyo nakahinga rin ako nang maluwag-luwag gawa ng wala akong maipapakain sa kaniya. Mahilig pa namang kumain ang mga aso. Sa ngayon, mukhang masaya naman na siya sa kaunting mga kamot at himas na matagal niya sigurong hindi naranasan.