fragment 41

sa iglap na nanlaki ang iyong mga mata, kabit-kabit na nanumbalik ang mga alaala na nakasama mo siya. hindi mo labis na mapatotoo ang mga katanungang sunod-sunod na gumugulantang sa iyong tila papaliit nang paggunita sa mga ipinangyari sa kung nasaan ka na ngayon, alinsunod sa kung nasaan ka naman kaya kung saka-sakali.

hindi mo na alam kung may mga paghingi pa kaya ng tawad na magiging alanganin lamang kung ang kalagayang ibinahagi sa kaniya-kaniya ay tunay pa nga bang labas sa alin man na inyong sakop. pilit mo mang balu-baluktutin sa isip, malinaw ang pasakit at gaan na humulma sa inyo noong sandaling pinagtagpo na kayo ng inyong mga sarili.

naakay kang umusad, walang pagkakamali roon. sa puntong aksayahin kaya ang kayod o manatili sa isang angaw-angaw na paglimot ngunit paglaya, hindi na sa hirang pa ang magpakakubli sa panonood na lamang at panunuro. lahat ng hiningang nabitin ay ibinuga mo sa isang bulalas at sumenyas ka na sa boses sa kung saan, umaasang pinanonood ka lamang din niya sa iyong masalimuot na panunukso sa pagkatao.