Hindi ko alam kung kinailangan ko kanina ng mas mainam na hango ng pahinga o sadyang talagang hindi na ako kailanman pang makakaunawa sa pagulu-gulong bakbakan at putiang mga ilaw. May mga araw na hindi ako gaanong focused sa rimarim ng gawain at tila mas maliwanag pa sa bagong sibol na umaga ang intindi ko sa aking mga dapat na nakikita. Minsan, naiisip kong baka nagmamadali lamang ako, o minsan di'y may mga sudden realization ako na may mga nakakaligtaan pa rin akong isipin, pakinggan sa aking loob, mga bagay na hindi madalas makita sa mapa.

Gusto ko lang, alam mo 'yon, sumugod, matikas, buo ang loob. Pero alam ko, alam ko, kailangan ko talagang palaging maipaalala nang paulit-ulit-ulit na kailangan ko munang mag-obserba nang maayos, kilatisin ang mga susunod na atake, depensa, mga mapang-agrabyadong taas-balik na panggulat. Dapat siguro kalmado lang ang sanay kung kaya't mahalagang humagod sa akin ang pinakamainam na paghinga tungong payapa. Mas mapayapang paghinga, mas asensadong mga paggalaw, kilos, sunud-sunod na pakiramdam.

Mayroong pinakatamang oras para maiwasto ang pagtatapos. Kailangang malinaw ang bawat punto sa kung sinong maitatapat na problema. Maganda rin sana kung tanggap ko sa aking pananaw kung sino ang dapat na unahin, o mabilisang sagot sa kung anumang balakid na biglaang ibalandrang pag-ibig o pagkayamot.

Sakali, tanggap ko pa ring marami pa akong dapat matutunan, at alam na alam kong gusto ko pa rin ang aking ginagawa kahit na minsa'y magpakailanman itong pasakit at paraya sa pagitan ng aking mga panaginip, pangarap, at pangkasalukuyan.

Naglalakad tayo tungong kung saan. Maraming puno sa palibot. May mga tao ring hindi masyadong maunawaan kung nag-eehersisyo ba o parte ng parada or circus. Nagtatawanan tayo sa hindi ko maalalang napag-usapan ngunit bigla na lamang may sumalubong na mukhang librarian na babaeng mayroon na namang inirereklamo, pero hindi ko na rin maalala.

Hindi ko sigurado kung nakipagsigawan din ako o ano pero sa dulo'y kumalma na ang loob ng panira sa ating paglalakad at tawanan. May dumating na kakilalang 'di mawari kung sa iyo ba o akin, basta't nagpakilala't humingi ng paumanhin sa pagitan natin. Biglang bago silang umuwi'y may humahalik na sa aking leeg, malumanay na mga labi, habang may paulit-ulit na humihingi pa rin ng paumanhin.

Sorry, sorry, sorry.

Hindi ko pa rin maintindihan. Tungong paglalakad pa'y bigla na lamang tayong nag-aabang ng jeep na paparahin. Nag-iba nang bigla ang oras dahil may pakiraos nang nagmamadali na pala ako, o tayo? Pantasyang hindi ko na rin masiguro pero parang mahuhuli na naman yata ako sa susunod kong klase. Hindi naman kasi ako madalas sumakay ng jeep. Maglalakad lang dapat ako. Magaan lang naman ang aking bag, dala-dala pa ang assignment na ilang gabing maisusulat, mga salaysay ukol sa makinarya at alien.

Hindi ko na maalala kung paano kong sinimulan pero ang alam ko, tanong ako nang tanong sa aking kapatid kung paanong maisisikot ang turnilyo sa kumplikadong software na aming binubuo, 'di ko hinuha kung para sa akin o kanya, or kung kanino man for that matter. Basta ang alam ko, gusto ko na siyang tapusin at gusto ko rin siyang matutunan para matapos ko na at magawa na kasi parang nahuhuli na naman ako.

May kung anong paghalinang taglay ang isang blangkong papel. Nakakaatat mandumi, manggulo, kulukuting maringal. Hindi ako maging ibang tao ang makapipiglas sa naitatagong angking baho ng puting papel, puting paraiso, puting katahimikan. Ilang ulit mang magsimula, magbabalik at magbabalik sa blangkong espasyo, sa kawalan ng maiisip, isasaisip, simula, marungis, tama pa ba hanggang sa tama na.

Mapaanyaya, hahalimuyak ang bangong kay puti, kay lalim na sisisirin, hinding-hindi makikita ang dulo, sumisid mang mambutas at umapoy ang lagablab tungong kilay at pumiglas. Maririnig ang bawat guhit na umaawit nang walang himno ngunit may kaluluwang mahilig maligaw, magpaligaw, sumayaw mang walang tugtog sa apuhap, madidiinan pa rin sa pakiramdam ang walang pakay na piglas, paraiso, pamamaalam sa puti.

Magulo, may gambala. Biruin mo't biruin ng lahat na hindi sa lahat ng katutura'y may nakatagong sa ilalim ng mesang punung-puno ng lampas na mga marka ng iyong ballpen, aking ballpen, mga takot sa tasang mga lapis at tintang masarap amuy-amuyin kapag hindi pa dumarating si ma'am, si ser, si ginoong may kulang ka pa pero bukas mo na bayaran. Pagbabayarin ka pa rin kahit na lamukot na at hindi na puti pa ang magaspang, magulo, sinarili mong puting mga papel.

What you see is what you get. Ngayon ang get dito ay yung pagkaunawa o pagkaintindi, o kung pagkakuha man e hindi yung literal na pagkuha (ng kamay). Gets mo? What you see is what you get. Nasa sa 'yo kung anong intindi mo sa realidad base sa sagap ng senses mo. Nagkakaroon ka lamang ng pakialam sa mga sakaling tambad ng iyong pansarili lamang din namang kokote. Wala ka naman talagang pasimudhi pero, alam mo 'yon, nandiyan ka lang naman din palagi.

Ang bawat nasasakupang ayaw mong dinggin ay paalala lamang sa 'yo ng buhay na hindi mo maitatangging nagkukunwari ka lang naman buong tala ng buhay mo. Hirap kang magpakatotoo sa sarili mo't papaano pang magpakilala sa hindi mo naman kaanu-ano. Marami kang napapala sa kabibisto ng mga hinahanap mong kalaban, ni hindi ka man lang maguluhan sa sarili mong mga kapakanan. Iba't ibang kapakanan. Iba't ibang kalakaran. Sa lahat ng mga minutya mong pagpapaalipin, ni isa'y walang umasta sa pinlano. Balewalang mga gaya, bahala na ang makaamoy sa isinalang ng panadero.

Mahahanap ding kay lamig ang mistulang nakatakas sa tag-init. Mabagal ang usad ngunit pamreskong balahid ang liham na dala-dala ng hindi ahas, hindi kamagong, hindi rin maitatabi sa apat na sulok ng pag-iisa. Isama mo man ang kisame at mga bintana sa bibisitahin mong kaarawan mamaya, mabatid sana ng kokote mo ang kaisa-isang awit na nalalaman ng iyong puso. Ikaw ang bahalang sumaya, ikaw ang mag-umpisa. Hindi naman din nila batid na hindi mo pa rin batid. At sila rin naman.

Medyo kuntento na kung tutuusin. Ilang bulabog pa ang kumalabit. Pintig sa balikat ko'y kaunting asar na lamang ang pumapakli. Hindi ko na pinababayaang malunod sa ilalim ng walang hintayang pag-aakala kung darating pa nga ba ang bus pampasahero o lulukbit na lamang ako sa agarang pamimistulang sakali ng diyus-diyosan, diyus-diyosan...

Ah, saka na. Lumiliwanag na nga na naman pala. Kahit pang masira nang paulit-ulit yung hingahang matalik na matalik, ilang piyesa pa ang umalis at kumaripas ng lipad hanggang mahulog sa basurahan, at makailang alala pa ako sa typewriter sa dalampasigan habang nakikinig sa mga alon ng dagat na walang-walang surfers, ang kulimlim ng langit ang siyang mag-iiwan sa akin ng hindi mauunawaang lilipas ding ngiti.

Inilublob ni kumpare sa putikan ang kanyang kikislapan ding mga tsinelas. Hindi na baleng makagat ng crabs, cramps, o kahit na anong camps. Come over here, come over her. Come as much as you want, as much as... it gets.

Hayaan mo kasi hinahayaan naman talaga. Nandirito na ang mga darating pang mga tropa. Paypayan mo nang maigi ang mga nagtatalbugan nang mga fuck, wait lang. Nagdala ka ba ng gin? Empy? Maraming case ng red horse? Ah, saglit, iisipin ko muna kung papayagan ko nang muli ang aking sariling matulog sa ilalim ng langit, sa ilalim ng walang ulap, ng mga talang nakakaalala ng pinagsamahan namin dati. Paalam.

Tatalun-talon, papari-pariwara. Mga lalaking nakaantabay sa mga gusto pang maggala. Hindi ko naman sinasabing wala na silang mga pakialam. Ang hirit lang ng mga mangga'y magsimula na silang sumibol, maski isa-isa pa, basta't nang hanggang sa dulo'y maisawsaw ang mga maipong barya sa kalasap-lasap na mantikang tatapos din sa ating mga kamatayan.

Madulas ang kupad ng mga alalay sa kahapon. Huwag banggain ang mga nagsisipagtayugan nang ala-alambre't mga tanso. Sa tuwing maghahapon ay saka maghanap ng mapaglilibangan. Huwag kalimutang magbitbit ng lubid at banig, tihayang pasahig, ang iniwang duyan sa bahay ay ngangatngatin na ng mga bubwit na lalaki ring mga peste, ayaw na ayaw, kadiri.

Pero, o siya, siya, nakarating ka na rin naman. Kahit pang ilang dagok ng hikab, matagal nang naikintal nang walang halong pagtikhim ang nalalapit o nalalayong paglapit sa karimlan. Walang makatatakas, walang bisa ang mga abono, ang mga bait, ang lahat ng kahit ipunin pang sambit ng pagmamahal sa kahit na ano o kanino. Gaano mang gabuhos ang mga patak na inipon, isang wisik lamang ay mayroon at mayroong didikit at tatalsik na mga balahibo. Damay-damay na sa lahat ng matilamsikan, maghanda ka ma't magtago, harapin man ang mga pagsubok o lumayo, nariyan ang mga tambay, nakaantabay, mga babaeng gusto ring makigala.

Papari-pariwara, tatalun-talon.

Sabi nung napanood kong video nung isang araw, "There's no path without pain or misery." Kung stuck ka raw between two hard choices, it's okay to consider the pain or misery na mararanasan sa parehong path na pinagpipilian.

Hindi naman ako naniwala agad so minabuti kong icheck sa isang circumstance. What if gamitin ko 'tong lenteng 'to sa exercise?

Anong consequences kapag nagdiet at exercise ako? Mababawasan yung makakain kong masasarap. I'd have to maintain the schedule-routine exercise so like palaging may pagod ako sa katawan.

Anong consequences kapag 'di naman ako nag-exercise? Papangit yung health ko. Hindi na magkakasya yung mga gusto kong isuot na damit.

So, yeah, alin diyan yung pipiliin kong mga misery 'di ba?

Bale medyo napagtanto kong may sense yung sinasabi ng video. Hanggang sa umabot ako sa pag-iisip na walang perfect na path, I mean;

When we say perfect, walang may ayaw natin, walang problema, walang bad trip, walang mali so kung madalas kong ilalapat yung ganitong takbo ng pagkakategorya ng iba't ibang tahakin ko sa buhay at sapalarang mental, I should accept yung reality na magkakaproblema at magkakaproblema ako, na iyon nga, there's no perfect path, no perfect life, no perfect friends, no perfect partner, no perfect family,

nothing is or will ever be perfect. 

I don't know how to perfectly end this so yeah, fuck.

I fail as a lullaby 'pagkat yaring limot na ng aking lalamunan ang iba't ibang songs, iba't ibang himig, iba't ibang forever gimmick, mga malawalang iwanang lyrics. Higit na ipinagtatakang umigwa pa ring nagbabalak na gabi-gabing maghintay maski pang hindi tumila ang ulan o may mga pagtatangkang maipasuot mo sa akin ang napaglumaan nang black suit and tie ng iyong ama.

Sandali lamang at tatapusin ko lamang hukayin iyong ilang linggo ko nang problema sa bahay.

At... mukhang bukas na ulit.

Saka mo ako ipakikilala (o baka hindi na) sa mga nagluluto ng dinner mong nasa malayo pa lang ay langhap na langhap ko na ang kabusugan. Marapat lamang na turuan kong magthank you ang aking mga pananamantala nang 'di nila mavisualize kung ano nga bang tinira mo't naisipan mong nagkakaroon pa pala ng pag-asa ang mga yamot nang umibig.

Marahan at mahina lang sa bawat senyas, pagkibo, pagkalabit sa balahibo. Pagkatahimik na mga ngiting hindi naman dapat pinipigilan. Maaalala ang mga itinuro sa school, mga paksang hindi naman talaga nalaman. Mga iginuhit at idiniin sa pisarang aksaya lamang sa chalk at bagot ng orasan.

Minu-minuto ang lumilipas, sakaling enjoyin mo pa rin ang mumunting palabas. Hindi pinaghandaan pero sabik na sabik sa pakinabang. Atat na akong manumbalik sa tuktok, maging aliping may trono. Mamahaling hindi naibabalik, gagayak na pang-asno. At kung sakaling mabatid pa ng imagination mong sawi, ang aking mga balak ay pinrito nang sa kawaling naghahasik ng mga tilapong pumapara sa mga nagmamadaling makauwi.

At... mukhang bukas na ulit.

Paminsan, pinagmamasdan kong mainam ang buwan bilang paalala sa akin na humahawa lamang ng sinag ang mga kapuwang lalang lamang ding lubog sa kawalang kuwentahan ng lahat. Mapagaano man kaliit, kalaki, kabait, kasama, ang lahat ng binubuong daigdig sa mga dai-daigdig ay kakulangan lang naman sa kahit ano pang gustong iparamdam sa atin ng ating mga nag-iisa lamang ding mga tanong.

Bawat prinsipyo'y kapwa nagpapanaigan lamang, at kung sakaling may umisa pang akala'y hadlang sa kanyang pangungungumustang panlilinlang, ni hindi niya man lang nanaising magpasinag sa hindi rin mahahalatang pamuwesto't pagpapagana ng mga nagsisitagayan nang tunay, mapawalang bangko pa 'yan o may karga-kargang lapis at papel, walang tintang mga ballpen at malalamukos ding mga papeles, ibinulsang mga kalamansing nadaanang mula sa isa hanggang dalawang dura lamang ang pagitan tungo sa tiyang parang walang iniinda ang mga angking ngiti ngunit lumalabas din ang tunay na balahibo sa tuwing sasapit ang mga aalagad-alagad ng kung ano.

Hindi na matatapos pa ang paghinging pamamaalam. Ang pagkalalim na sugat na likhang bahid mula sa kasiyahan at pagkatunaw ng limahid ay sinubukan munang pagalingin gamit ang kakaibang lakas ng sustansya, poging-poging mga pambihira, tikas na nakalalaglag ng panty, hindi matatawarang mga hiyaw, hindi matatapos na tugtog, hindi matatapos na iyak, hindi matatapos na pag-iwas sa panaginip at pangarap.

Ang makapanlisik sa ginoo ay pinigilan subalit aabangang mga latay sa dibdib ang siyang paulit-ulit na makapagpapaalala sa bawat paggising na, iyon na nga, walang kuwenta ang lahat, susunod at susunod ang walang may-ari sa mga ginoo at ginang. Tatanggapin sa sariling magtatapos ang mga hindi na nasimulan pa. Bubuhusan ng abo ang mga gustong magkuwentuhan. Mapagtatantong magiginhawaan lamang ang kanilang mga ginagawa nang dahil sa ang mga dumaa'y hindi naman na dapat pang nililingon. Kung tanga ang may sabi na malaya ang mga ibon, ano pang isasakali ng mga ihip sa kahapon?

Huwag mo nga akong guluhin, maliit na isdang galing sa pangpang. Naligaw ka lamang nang ilang wasiwas ng palikpik, akala mo na'y nasisid mo na ang lahat? Hindi naman sa pagmamasabi pero kapag pagtutuusin ang iyong mga kurong pagtutuos, kung tutuusin, wala naman talagang nagtutuos.

Ano ba kasing problema mo? Na sa akala mong may sa bawat manubelang bibiglang may pagligaw e nagkakamali na agad ng pagpasok? Ang dilim ay nakapanghahawa sa isip kaya't ubusin mo na agad 'yang mga natitira mo pang balak at baka sakaling makatikim ka pa ng kakaibang ligayang hindi naman na dapat pang hinahanap. Pangangapang tunay, galit at poot, sa paghahanap ng nagpapausad sa makinarya ang siyang gigising sa iyong masamang gising.

At kahit na maghintay ka pa, at siya, at siya, ang mga abubot sa kanyang buong katawan ay tuloy pa ring makapanghihina sa aking isip. Hindi ko na maipagpatuloy pa minsan ang minsanan na nga lang at sapilitang pagsukat ng kanyang dating nalalabing pakikisalamuha. Pero alam ko ring siya'y may puso, nakakaintindi, at hindi pa rin tumitigil sa pagkain. Masaya akong masaya siya. Huwag mo na rin sana siyang guluhin.

Mag-iingay 'yan nang mag-iingay. Tila walang sinasanto. May nakikitang hindi ko kailanman maipapakilala sa sarili kong mga pang-amoy. Mayroon siyang sariling mga alaala, pagsipat na malabo para sa akin. Ang ikinalilinaw na lamang ay ang muli't muling pagbabalik niya sa akin. Alam kong hindi na niya ako malilimutan ngunit marami na akong nakakaligtaan. Marami na akong pinalalampas, at marami na ring napapanaginipan. Hindi ko ako ang mga kasalanan bagkus mabigat pa rin sa aking dibdib sa tuwing may nakikitang nalalaglag na manggang dumadagundong sa bubong sa tuwing sasapit na lamang ang dilim.

Magugulat ako, malamang ay magugulat din siya. Sisilipin kong saglit ang buwan nang makahingi ng kaunting simpatya, sandaling pahinga. Ang paghinga ko'y unti-unti ko nang kinakalong nang sa dumating na ako'y malagutan, maaalala ko pa rin ang paubos ko nang mga hinga sa aking mga pahinga.

Kuwentong blowjob.

Ano ang nauuna, isip o emosyon?

Mangyaring may dalawang batang nasa toy store na parehong hindi binilhan ng gusto nilang laruan. Ang isa ay ngumawa at ang kabila'y hindi. Anong tumakbo sa isip nung kalmadong bata kumbakit hindi siya umiyak tulad nung isa?

Minsan, inilulusot ko sa sarili kong ang emosyon ko'y produkto lamang ng kalikasan ng pisikal kong utak. Maigi sigurong isiping maaaring bunga talaga ng pag-iisip ko kung ano yung nararamdaman ko. Maaaring may kapareho ako ng sitwasyon pero puwede ring magkaiba kami ng pagtahak, magkaiba ng daloy ng isip, magkaibang direksyon.

Nauuna nga bang mag-isip bago bumulusok o bago manahimik? Paano ang mga baby na umiiyak na lang bigla? O nagagalit? Anong nasa isip nila? May mga agarang himutok ng damdamin (pa) rin ba tayo tulad ng mga sanggol? O unti-unti na lamang nating pinipigilan ang kalikasan ng emosyon?

Iyong pagpigil ba ng emosyon gamit ang isip e maaaring tingnan bilang nauuna ang emosyon sa pag-iisip?

Happy fucking beer! Isinilang kang muli, motherfucker! Lasapin mo ang laslas sa pulso ng kawalan ng muwang. Hindi ka na makakabalik pa, sugurin mo man nang papilit ang nakaraan. Sa diyos ng mga patirik ng kandila at halik ng kamatayan, maaari mo nang sabihing buong buhay ka nang pinagmumulatan ng mga madlang ignorante, pulpol pa sa berde. Ang mga signos ng kuhang musika at putukan na grabe. Kapag binilisan pa lalo, baka mayari na. Ang sinabi ko gumising ka, bakit biglang natutulog na!

Gising, gago! Oorder ka pa ng fries sa malayo! Dagdagan mo ng cheese yung sa akin, tapos barbecue at mayo! 'Pag pabalik ka na sa kanto, antabayanan mong lumiwanag yung papitik-pitik na streetlight, at baka 'di mo maiwasang makaladkad nang papuwersa, imbalidong nilalang. Baka pagbalik mo rito e kaunting sauce ang matirang paghahati-hatian na lang natin. E wala ka na ngang ambag. Nauna ka nga sa kalakaran pero kami pa ang lumaspag sa mga korteng iiwanan ng ilaw na nanghahawa sa hikab mong hindi mo pa rin inuunawa. Saka na, saka na, saka na sigurong pumalo. Ang mahalaga na lang siguro, may chance ka pang sumuko.

Pero hindi ibig sabihin no'n e tamang good trip ka na lang. Tandaan mong may sa gilagid ang kuskos ng kamangmangan. Kaya kung may gusto ka mang ibida sa nalalapit nang mga oras, pagpalit-palitin mo man ang mga kamay ay mayroon pa rin sa 'yong totodas dahil hindi naman sa kawalan ng morale ang usaping makapaglalayo. Ang usapin sa kaibuturan ang dapat na tumatayong mga magulang, sandigan, dapat laging may makakapitan. Kung mag-isa ka sa gapangan, huwag na sanang pag-aksayahan ang mga natitira mo pang segundo, maeengganyo kang magmadali. Sige na, motherfucker, at hanggang sa ikubli mo pa ang iyong inimbentong mga mekanismo. Hindi ka naman nag-iisa so don't take us for fools.

Idinapat bang ibulalas na mayroong tindi rito sa gitnang banda? Dapat ba? Fuck. Sa pagkakaroon ng mali, hinihintay na lamang na sumimple ang bawat patutyadang ang pag-aaruga sa mga anghel ay dulot na lang din ng alulong ng lima hanggang apat na mga buwiset. Gabi-gabi na lamang, o baka sa tuwing papasok na ang madaling-araw ay namumuo ang kung anong hindi timpladong pagkakalam ng sikmura. Siguro, mayroong gustong magnais. Ang kaso lang, may pagpipigil pa rin sa paghila ng pagtatago sa liwanag.

Mahirap din namang mautusan, o imposible, ang mga natitira na lamang na suko ng kahapon. Nagsisimatayan din naman ang lahat matapos magpakalugmok sa kahit na anong pagpahid sa ilalim matapos lumubog nang tuluyan. Sinasadya nang umalingasaw ang pagkatakot sa iwas sa pangakong pamamahinga dahil nakapako na rin lang nang may pagmamatyag sa ingay at dausdos ng pekeng kasalukuyan.

Kakalmahan pa rin ba ang mga pagtusok ng kuko pailalim, o hahayaan na lamang magpatira sa mga morpemang may simbagal ng kuwan hanggang sa ihagis na lang ang katawan tungong ibang pag-aari? May pagkukunwaring pagpupumiglas mula sa inimbentong mga sala, at tagung-tago sa mga repleksyon sapagkat umaayaw na igiling ang yaman. At kung may isusubo pang isang kutsara na sukli ng sa kahapong pag-iina, ay sa kung anong tulin pa ba nang matapos na ang lahat ng ihinain sa mesa.

Pasalangit (nawa). Patago. Pagkaginaw. And I'm kind of all over the place. Fuck you, you fucking fuck. Sorry. Puta, ang ginaw. Shit. Kailan pa bang magkakaroon ng panibagong pag-atras, paghingi ng hinahon? Nasaan na ang mga hinahanap kong tala kapag kailangan ko na ng kakampi? Bakit ba sa tuwing nariyan, e nandoon naman ako?

Hala, hindi naman sa pagmamakisot pero ang gulu-gulo na naman ng pinagtatakluban mong mga pahinga. Nawala na ang mga pinag-umagahang abang upang magpaabot ng timyas ng aliwalas ng madaling-araw. Nagbabagong bigla ang mga liwanag pero hindi pa rin nagsisimulang magkumahog ang pamamalit-piyesa. Puwera na lang sa mga nakasasawa nang pagrereklamo tungkol sa sarili na paikut-ikot lamang din mag-umpisa.

Waring bumangon na't nananadya ka pa rin, kahit pang humingi ka ng paumanhin, umiigpas pa rin ang pagkitil sa kasamahan ng sinubok na ng panahon. Ang bawat iniwang marka ay silbing patunay na hindi lahat ng kay titibay e boss lord na agad, at kung sakaling may aalalahanin pa, alam mong alam kong napagdaanan ko na ang salimuot ng pag-uulit. Nakakainutil kung paminsan. May mga kaparehang itinatapon na lamang pabigla't nakakagulat din at sa kung pasaang sumabog ay wala nang may pakialam.

Pagunaw, paumanhin (din) pero may premyo pa rin sa mga lumilipas na ihip. Pag-isipang matagal ang mga walang kuwentang bagay nang umibabaw ang siyang may-halagang paghikahos matapos magpaalam sa nakaraan.

No amount of yosi will every satisfy you. Yeah, but what if all I ever wanted was this never-ending pleasure? What if I never wanted to be satisfied? Or at least, hindi ko naman talaga hinanap ding masatisfy nang matagal? Or inisip ko na ring (at alam kong) hinding-hindi ako masasatisfy nang matagal? Bakit ba sa tuwing maghahanap na lang ng kasiyahan ang tao'y inaasahang kay tagal nitong mananatili? Nananatili bang talaga ang kasiyahan? Ang sarap?

Kung gayon ay gaano naman katagal kaya ang nais na pananatili? Bakit kung magmumuni'y madalas sa minsang pananatiling wagas ang puntirya? Kailan bang naging forever ang saya? Pagbatikos ba itong hindi na nararapat pang manatiling masaya? O baka iniisip ko na lamang na maaaring maging masaya bagkus walang pananatili?

At kailan bang nanatili ang lungkot? Ang pag-iisa? Ang paghahanap ng sarili sa sarili? Kapag bang inisip kong matitigil ang lahat kapag permanente na ang aking saya, hindi nang manunumbalik pa ang lungkot? Kailan bang may nanatili? O baka paulit-ulit lamang ang lahat na nanunumbalik? Mapasaya, mapalungkot, mapapag-iisang hayag? Takot akong mamalagi ngunit palagi rin namang natatakot.

Sa paghikbi kong papabalik sa aking trono ng kamangmangan, ipinagpapalagay ko na lamang na maiging ako lamang ang nakakaalam. At hindi sa basta-bastang pag-iibang ako kundi para lang sa pamamalaging ako. Hindi ko alam kung hanggang kailan akong mananatili ngunit naiintindihan ko ang aking pananatili. Iisa lamang ako't sumasaya't malulungkot sa pag-iisang ako. Sa iisang guhit ng bawat hiblang hindi na babalik, ano pa't sungayan na lang sana ako ng paisa-isa ring stick.

I fucking hate the smell of hospitals. Akala mo parang may magagalit na lang bigla na ale, tapos may manlilisik na mga tingin. Hihintayin mong may sumigaw, umaray, humikbing may pamamaalam sa kung anumang kulam ang hindi na dapat ininda sakaling bumalik pa sa dapat naman talagang pagpanaog; kung 'di rin lang may ginaw sa bawat pagtaklob ng mga subsob sa dilim ng araw ay sana'y naiwasan nang magpatihulog bigla (at nang husay na husay) sa mababa ang pagluluksang pandalawang kinabukasan.

Kapos sa hirap ng pag-unawa kung kaya't isinisilid ko na lamang sa maliliit na espasyo ang papalubog na liwanag ng mga minataang kulungang mahangin. Iniabot nang bigla sa akin ang pagwawakas, isinambit na subukan ko nang bulungan ang mga kalapit na kuwago, o kahit pa paroparo, maihiwatig ko lamang sa pinakanunong mga ibig ang inasahan din namang tuldok na ng pangingisang saysay.

Sa pag-alala kong muli sa sulasok ng ginhawang hatid ng mga ospital, I can really say na fuck this and fuck that, fuck everything na magpapagunaw sa aking paningin, hihigit sa aking lalamunan, at bigla na lamang magpapatigil sa 'king pagbibilang ng ayaw.

FlipTop - BLKD vs Fukuda

Round 1

BLKD

Ako'y magbabalik, mas nakamamatay, parang polyo at tigdas. Walang bakuna sa bakunawa. Sa kagat ko, walang ligtas. Matapang ang dura, makamandag ang bigkas. Mga linya mong pintas, pigtas sa mga bara kong bigwas. I'm just showing you the ropes nang magamit mong kwintas na bigla kong hihigitin, parang madaliang pagsintas. Sige, piglas, piglas. Lagot ka sa lalamunan mo. Gulay ka na lang na matatauhan sa katauhan ko. Ako'y choker na, choker pa. Kamatayan mo, kabiguan ko. 'Wag kang mag-alala, awa lang kakalimutan ko. 

Ba't ba Fukuda pangalan ng wirdong 'to? Nung una, 'kala ko Hapon, parang itsumo. Kagay-anon lang pala 'tong maiinjure ko. Uuwi 'tong dormitoryo. Patay ka sa senior mo. Magrarival kang mala-Righteous One sa videong 'to. Mapapahiya ka na lang na aking pabababaing lumpo. 

Zeus 'to. Zeus ko. Lintik 'to sa henyo. Limot na eksperto, Bourne sa engkwentro. Malalamon lang sa 1-on-1 'tong Fukuda kay Sendo. Nangknockout kaya knockout lang 'to pagconnect ko. Smash 'to sa right ko, sakto sa left ko. Balikan, salitan parang kwento, Memento. Wala nang defense 'to. Hindi na bitin 'to. Umalis ka na sa metro dahil wala ka naman sa tyempo. 

Panay claim lang sa Mindanao parang presidenteng ama. Ang tanong: Yung Mindanao, cineclaim ka ba? Akala mo pambato kung makaasta ka. May Mindanao event na bang nagheadline ka na? Anong Batas ng Mindanao? Si Dopee yun, tanga. Giba!

Round 2

BLKD

Panay generic diss na naman sa 'king pagkamakabayan. Sa dami kong ipinaglaban, wala kang mapangalanan. Panay paratang lang naman 'tong wala pang napatunayan. Anong ambag mong kahusayan? Sulat pangkinder? Mga ideyang mas kalat pa sa nasalanta ng twister? 'Yang 'stilo mo, minashup ng fucked up na mixer. Kinulang sa Kregga, sumobra sa Stifler. Pang-Chicser ang intel, ta's Hitler depiction? Marupok ang mga bara, matigas lang yung diction. Imelda ang tema ng Fukuda condition. Hanggang ngayon, walang bars. Puro lang conviction.

Kung mismong mga titik ang titiktikan, maiintindihang walang ititindi 'yan. Hanggang lisik at litid lang init na 'yan. Parang plumang natuyo na, pinilit na lang. Malabo ang sulat, dinidiinan. Kung magrap 'to, Rambo, mukha lang tanga. Full battle gear ang kargadang dala. Paglift ng machine gun, game over ka na. Galit na galit. Pagkalabit, water gun pala. Malakas lang ang sigaw, rap battler ka na? Paulit-ulit ang bitaw. Magbarker ka na lang. One-dimensional. Materyal, walang volume. Rap mo, mere volume. Rap ko, speaks volumes. Sakit ka lang sa tenga. Ako, abot-damdamin. Lampas na sa paangasan ang mga habol kong hangarin. Sigaw mo, pang-utak-hangin. Sigaw ko, pam-Pugad Lawin. Punit!

Round 3

BLKD

Sabi niya galing daw sa Negro ang konsepto ng FlipTop. Gago, sa mga Negro galing ang buong hip hop. Siya raw ang Uprising killer. Hayop sa branding. Paborito ka lang naming kalabanin 'pag sparring. Yung 'stilo mo at skills mo, consistent ang landing. Kaya saktong praktisan, saktong pangstand-in. Kaya mong manalo at sumapaw sa standing pero malabo kang umabot sa rurok ng ranking. Mga tulad mo, walang karapatan sa kategorya ko. Mga sulat mo, mas kulang-kulang pa sa memorya ko kaya tapos na 'to. Tamang lakas para maging brusko kami. Tamang wack para mainsulto kami. Who's who kami. Who you ka, pre. Sa hatol ng kasaysayan, walang may pake.

Kung ako, walang masabi, ito, walang sinatsat. Wala na ngang sinabi, wala pang binatbat. Dapat sa 'yo, binabat, binibitin patiwarik. Ipunin ang dugo sa ulo at hatawin pabalik. Basag ang bungo parang niyog na minaso. Wasak ang mukha parang obrang Picasso. Tanggap ko kung wala na 'ko sa top 5 niyo. Babalik rin ako sa top 5 ng mga top 5 niyo.

FlipTop - BLKD vs Frooz

Round 1

BLKD

Patawad na naman sa pagkadarang ko, sa pansamantalang pagsuko sa mga pasan-pasan ko. Sibak sa Isabuhay pero sakto bagsak ko. Talo kay Poison kaya hindi na threat kaharap ko.

Frooztreitted Hoemmizyd? Pangalan pa lang, failure na. Dapat Plagiarism na lang. Mas akma sa nature niya. Kung basag-ulo hanap niya, wasak ang cranium niya. 'Tong binangga mong BLKD, materyal, vibranium na. Alyas niya, perwisyo. Spelling, pampahilo. Ang hirap baybayin parang inaangkin ng Tsino. Mahirap pang spellingin sa pasibong agresibo, Parang pinaspell kay Badang tapos tinype gamit siko. Talino na presinto, nagkaalyas pa. Frooztreitted Hoemmizyd? Kaso na, bansag pa? Anong gusto mong iparating? Masama ka na, palpak pa? 'Di man wrong spelling, wrong, sa labang 'to, bagsak ka. 

Napilitan lang magname change para dignified naman. Inetsapuwera ibang letra para simplified naman. Kaya 'ko hinarap ng pacutiepie na 'yan, nagsawa nang manghomicide, nagsuicide na lang. Kawawa ka naman, may dekada mang head start. Binabata na lang ng bagong nag-angat ng benchmark 'tong dating bata ng bata ng bata ng bata ng bata ni Denmark. Kawawang utusan. Kutusan ka lang, kolokoy. Totoy, sunud-sunuran ka lang parang convoy. Kaya anong Frooztreitted Hoemmizyd? Baka Frustrated Homeboy. Go home, boy!

Round 2

BLKD

1-2-3 to the 4. F-R-double O-Z D-O-double G. 'Pag walang braids, mukhang sunog na broccoli. Prodigy ng napaglumaang comedy. Noveltyng gasgas na ang poetry. Pa'no mo 'to iisahan ng monotony. Saksakan 'to ng utak, lobotomy. 

Pwe! Pang-aliw ka lang sa stage. Nauna ka sa game pero iwan ka sa grades. Magkaiba timbang kasi magkaiba ang strains. Ako, kilala sa brains. Ikaw, kilala sa braids pero hairline, airline. Taas na ang naabot. Kawaii na LeBron, long back na panot. Anong hairstyle ba 'yan? R. Kellyng nabarat? Ignition sa likod? Conviction sa harap?

Bounce, bounce, bounce. Ako'y sanay sa kaliwaan parang south paw. Wala 'kong balak makascore mula sa past mo, sa mga tsismis na walang papel sa rap mo. Ang tanging hihimayin ko lang, 'yang pagkawack mo. Wala nang research-research pang magarbo. I'll just show you how I roll as I rap raw.

Sakto, ganado, kaya sorry ka. 'Tong Frooztreitted maya-maya, Vizconde na. Post-battle interviews, sa morgue na. 'Yang kalawakan ng utak mo kahit magtsongke pa, mas makitid pa sa pananaw mong matapobre ka. Mga pasabog ko, Big Bang, baka doble pa. Tamang neuron ko lang ang Andromeda. Ako nakikita ng aliens 'pag sabog sila. Corny ka!

Round 3

BLKD

Ang katawang lupa'y sadyang kulang upang tunay na mabuhat ang kalawakan ng aking diwang may bigat na 'di masukat. Parang nagpasipsip ng buong karagatan sa munting bulak. Kung maiisip mo naiisip ko, sasabog ang 'yong utak. "Blow!" sasambulat. Literal kang mind-blown. Mahula kang barong-barong sa sagasa ng cyclone. Magkaiba ating laban, iisa man ang war zone. Ika'y payasong nakatulala sa sugod ng bomb drone.

Oo, madalas makalimot ng mga dapat ibira. Sobrang lakas ng bara, makapigil-hininga. Kaya crowd ang nagchochoke basta't mayari ang atake. Ano ba espesyal dito? Tamo, wala silang masabi. Kaya marami mang mas consistent at mas desperado, ako pa rin ang cinacall out ng mga respetado. Pa'no, dagdag-kita lang sa 'yo 'tong competition. Wala ka na nga sa Blind Rhyme, wala ka pa ring vision. 'Pag wala nang maibara, nanlilimos-talino. Kawawang parang Sisa, panay tawag kay Basilyo.

Kaya hindi homicide. Homily ang mga bolang hinoard kasi mga sermon mo ay batay lang sa sulat ni Lord. Kapag 'di pinagbigyan, kumokopyang minimal. Umaasta na lang siyang sa pamilya, kriminal. Itinakwil tuloy ng family kasi crazyng literal. 

Animal, mascot ka ng wack rap. Habol lamang ay halakhak. Ako, walang takot mapahamak. Blast off. Mask off. Cumoclock back. Roots ko, Black Thought. Sa 'yo, Black Jack. Wack!

FlipTop - BLKD vs Poison13

Round 1

BLKD

Naisipan ko sanang magjoke rin. Alam niyo ba ang formula ng Poison13? Oil, coke, virgin, soy sauce, vetsin. Corny. Naisipan ko rin magcostume, may katauhang arborin. Parang Mokujin. Ano 'ko, gago rin? Ang porma ko, walang gimmicks. Wala mang armor, king. Kaya sinong tinakot mo sa simpleng tricks pang-Halloween? Hindi ako dinadaga sa Poison. Wa-epek 'tong Racumin.

Over na para sa poser na may bahid ng modtaks ko. Giyera na. Watch and learn. Maya-maya, biglang todas 'to. It's military time, 13. Bilang na ang oras mo. Olats 'to. Boplaks 'to. Kaya lang, in denial. Lamon sa 'kin 'tong Poison na parang suicidal. Hulmadong Loonie style niyan. Kay Sixth Threat rumarival. Pa'no ka naging Poison kung puro ka revival?

Tanong: Ang poison ba 'pag expired na, pumapatay pa rin? Kung oo, yung poison ba, o expiration ang salarin? Bawat bala ko, may punto, may puntong babalangkasin. Iba ang tunay na mabisa sa tsambahan ang galing kaya matapang man 'tong Poison, sa 'kin, panis pa rin. Sasadistahin hanggang maging labintatlong ulit sinunog, hanggang 'di na maatim. All rounds, matalim pa sa lanseta 'pag sumayad ang lagim. 

'Tong beteranong up-and-comer, bagsak sa 'king dating kaya galaw-Lupin ka man, wala kang takas, Poison, sa mga tira kong tutok-Jigen at talas-Goemon. Bawat diss, play. Laruan ko, pangtoycon. Pagtama ng hampas, kalas-kalas ka parang Voltron.

Round 2

BLKD

Socrates, patay sa Poison? Ninakaw mo lang kay Abra yung play mo. Kaya kong sumabay kay Aristotle. Kaya kong basagin si Plato.

'Tong Isabuhay, biglang buhay sa mga career na tulad mo, wala na talagang igagaling pa kaya naman galing niya, sa kanya, proud na proud - proud na proud sa panggagaya. Taktika raw 'yan. Wala raw pandaraya. Talent niya 'yan. Proud sa panggagaya. Talagang talent niya 'yan. Wala raw pandaraya. Taktika lang.

Mokujin, Mokujin. Proud na proud sa panggagaya. Talent raw 'yan. Wala raw pandaraya. Taktika lang. Para iwas-batikos, inamin na lang. Ginamit niya pang branding na lang. Nung Round 1 ko kay Dello, nasabi na 'yan. Mismong titulo mo, nakaw. Akin na 'yan. Marami kang nalilinlang sa panggagayang ginawang forte. Halatang-halata na talagang sobra na 'tong 13 sa pang-oonse.

Round 3

BLKD

Iba ang fist bump sa fist pump. Mali ka ng kalikot. Parang bars ko nung round 2, ibabaon kita sa limot. 

Kaya malabong maging close fight 'tong all hype sa all might. Epileptic kang napagimik, at napatitig ka sa strobe light. Pangshort time kanyang foresight. May sore eyes ang foresight. Sa battle rap, parehong wack ang mag- at magpaghostwrite. Kaya bago ka magmataas, umayon ka sa short height. 'Pag 'di kita natantya, hahatulan ka ng .45, o kaya naman long pipe, scope-night, tututukan ka all night. Pagbite ng Poison, bagsak agad parang Snow White.

Siya raw ang bata ng Bataan. Handa na raw mangmama. Natuto lang sa panggagaya. Talagang galawang bata. Panay lunok naman sa takot sa utak kong pawala-wala. Ako ma'y may choking hazard, 'tong napasubo, bobong bata. 

Bars mo, panghahamak. Bars ko, kapahamakan. Hamak kang bataan. Ako, ganap nang batayan. 'Di ko na nga minarathon yung laban mo. Sa ilan lang, secure na. Inunti-unti ko yung Poison kaya immune na. Aral ko na 'tong Poison parang med school. Mahusay lang pumlaka parang Tres Kul. Kulang ka pa sa lakas kaya ka walang talab sa Deadpool.

ilang punto sa grammar ng tagalog

'Di ba at na lang

Dalawang salita ang 'di ba from hindi ba. Isa pang patunay is puwede siyang singitan ng po, 'di po ba?

Walang salitang nalang. Dalawang salita rin yun. Na at lang. May pa, ba, na, din/rin, lang, pala, nga, at naman tayo sa Tagalog.

Din/Rin, Dito/Rito, etc.

Kahit ano ang puwedeng gamitin actually. Mas madulas lang sa pagbigkas kapag /r/ sound yung gagamitin after a vowel/semi-vowel (/y/ or /w/) sound.

e.g.

ako rito

bahay riyan

lugaw rin

Hindi rin naman mali kung /d/ ang gagamitin.

ako dito

bahay diyan

lugaw din

Maylapi

Laging nakakabit ang panlapi sa salitang ugat, maging sa maylapi, o sa kahit na ano. Hindi puwedeng hindi nakakabit ang isang panlapi.

May gitling 'pag nagtapos sa consonant ang prefix tapos nag-umpisa sa vowel ang root word.

pag-asa

pagtulong

nag-isip

nagtanan

mang-away

manggulo

'Pag nagtapos sa vowel yung prefix, walang gitling sa kahit na ano.

paayos

pagamit

maayos

mataray

naiyak

natapon

napaiyak

napasulat

iayos

ibigay

pakiiwan
pakibigay

nakiisa

nakitulog

kauhaw

kabusog

tagaigib

tagakuha

pinakaayaw

pinakamapagkakatiwalaan

Exception yung um- at in- dahil sa pagpapantig/syllabication.

umasa

inisip

Exception din yung mga hiram na salita or pantanging pangngalan.

nag-Japan

ka-ML

ka-college

taga-Japan

Pero minsan, may ibang writers na sinusunod pa rin yung consonant-to-consonant rule 'pag hindi pantangi.

nag-Japan

kacollege

Disrupted kasi yung pagbasa kapag gitlapi sa hiram na salita.

chinarge

ch-in-arge (?)

Pangkasalukuyan / Panghinaharap

umaasa / aasa

iniisip / iisipin

nakikiisa / makikiisa

nakikitulog / makikitulog

nag-iisip / mag-iisip

nagbibigay / magbibigay

NG at NANG

Basta kapag noun yung tutukuyin, ng.

e.g.

Kumain ng masarap. (noun; Hindi pang-uri kasi walang salitang inilarawan.)

Kumain nang masarap. (adverb; paraan ng pagkain)

Kumain ng masarap na pagkain. (Pagkain yung tinukoy rito at hindi yung masarap.)

Pumasok ng lasing. (As in taong lasing yung pinasok.)

Pumasok nang lasing. (Lasing nang pumasok.)

Lasing nang pumasok. (Pumasok nang lasing.)

Lasing ng pumasok. (Pagmamay-ari ng pumasok ang lasing.)

What if 'di mukhang noun ang noun?

Madalas ay receiver/doer ito ng action, or may naglalarawan sa kanya na adjective.

Mukhang Verb

ex. Naghanap ng tuturuan.

Noun ang tuturuan dito. Imposibleng receiver ng action ang isa pang verb.

ex. Natuwa siya nang turuan ng guro.

Verb na ang turuan dito. Hindi na siya noun.

Mukhang Adjective o Adverb

ex. Kumain ng marami.

Hindi puwedeng tumanggap ng action ang adjective. Ang puwede lang maging ang marami rito ay isang noun.

ex. Kumain nang marami.

Paraan ng pagkain ang gustong ipabatid, kaiba ng nasa taas na ano naman ang kakainin.

ex. Kumain ng maraming pagkain.

Pagkain ang tinutukoy ng ng dito, hindi ang marami.

Iba pang Anyo o Parirala

ex. Kinain ang spaghetti ng nasa restaurant.

Doer ng action ang nasa restaurant.

ex. Kinain ang spaghetti nang nasa restaurant.

Bahagi ng adverb ang nasa restaurant, hindi doer ng kinain.

Alalahaning maaaring possession ang indikasyon ng ng depende sa mga salita/konteksto na nakapalibot dito.

e.g.

tae ng tae - pagmamay-ari ng tae ang tae

tae nang tae - sunud-sunod o maraming pagtae

wala ng pakialam - pagmamay-ari ng pakialam ang wala

wala nang pakialam - pagkawala ng pakialam

Iba rin ang wala na'ng pakialam (kung wala na ang pakialam ang nais ipabatid). Iba ito sa wala nang pakialam.

Mapapansing depende sa kung ano ang gustong ipabatid ang paggamit ng ng at nang. Iba rin ang na'ng (na + ang) sa nang.

O at U, Inuulit na Salita

Nagkaroon ng pagbabago sa rules pero dati, nagiging U yung O kapag nagkakaroon ng pag-uulit sa salita.

nagtulung-tulong

Ngayon, binago na yung rule. Kahit 'di na gawing U ang O.

nagtulong-tulong

Maliban sa payak at maylaping mga salita, mayroon din tayong inuulit na salita. Ginagamitan ng gitling ito kapag inuulit ang isang payak na salita.

tulung-tulong

tulong-tulong

Ngunit kung walang nag-eexist na salitang payak kung 'di ulitin ang tunog, payak lamang itong salita.

paroparo

alaala

Walang mga salitang paro at ala.

magandang maganda - maganda na maganda

magandang-maganda - sobrang ganda

maganda-ganda - medyo maganda

ang ganda-ganda - sobrang ganda

Mayroon ding nangyayaring pagbabago sa baybay sa tuwing kakabitan na ng hulapi ang salitang ugat na nagtatapos sa U, o mayroong U bilang patinig ng dulong pantig.

upo + an = upuan

putok + an = putukan

Paki- at Paki

Iba ang paki mula sa pakialam, at iba rin ang paki- na prefix.

e.g. Pakihanap naman ng paki ko sa mga sinasabi mo.

Pagka- at Pagka, Pag- at 'Pag

Iba ang pagka- na prefix sa pagka na pangatnig. Ang pagka ay singkahulugan ng kapag.

e.g. Pagka ginaya mo ang pagkatao niya, sino ka na?

Iba rin ang 'pag mula sa kapag, at iba rin ang pag- na prefix.

e.g. 'Pag iisipin mo ang pag-iisip niya, mahirap isipin.

Pa- na Prefix at Pa na Enclitic Particle

Iba ang pa- na unlapi sa pa na particle sa Tagalog.

e.g. Pakuha naman ng walis at magwawalis pa ako.

Na- na Prefix at Na na Enclitic Particle

Iba ang na- na unlapi sa na na particle sa Tagalog.

e.g. Nakuha mo na ba ang sinasabi ko?

Pang- at ang Katinig na NG

Ang prefix na pang- ay somehow nagsasaad ng function, o iba pang action. Nagbabago ang tunog ng katinig na ng na bahagi nito depende sa puwesto ng dila, at puwede pang umabot sa antas na spelling.

pang + kuha = pangkuha

Nagiging panguha rin ito kung minsan.

P at B

pang + pusta = pangpusta = pampusta = pamusta

pang + baboy = pangbaboy = pambaboy

D, L, R, S, at T

pang + dinuguan = pandinuguan

pang + ligo = panligo

pang + sigang = pansigang

And so on, and so forth.

Pinaka- at Napaka-

Prefixes ang pinaka- at napaka-.

pinakamapagkakatiwalaan (root word: tiwala)

napakamatulungin (root word: tulong)

'ng vs. -ng

anong = ano + na

ano'ng = ano + ang

English vs. Tagalog

Mas okay kung grammar lang ng isang wika ang gagamitin at hindi yung pinagsasabay.

e.g.

mga chair

chairs

Mali ang mga chairs.

nabore

got bored

Mali ang nabored.

May kakayahang manghiram ng salita ang lahat ng wika. Kung nasa grammar pa rin nito ang ginamit, nasa ganoong wika pa rin ito at hindi sa Taglish.

e.g.

Kumain ako ng rice.

Hiram na salita ang rice pero hindi Taglish ang pangungusap kundi sa Tagalog pa rin.

I ate kanin.

Hiniram ng English ang kanin ngunit wala rin ito sa Taglish. Nasa English ang grammar kung kaya't wikang English lamang ang ginamit dito.

'Tang Ina

Walang salitang tangina. Dalawang salita ang 'tang ina mula sa putang ina. Ito ay murang may strukturang putang (puta + na) at ina.

Ang puta ay nangangahulugang prostitute sa wikang Espanyol. 

Kung murahin man ang ina  ay maaaring dahil sa ang isang ina ang isa sa mga pinakainiaangat na nilalang sa maraming kultura. Siguro ay dahil sa may kakayahan siyang magdala at magluwal ng panibagong buhay na lalang sa mundo.

May mga kultural ding pagtingin sa isang taong marami nang nakasalamuhang sekswal kung kaya't ang pangmamatang ganito ay naisasambit bilang pagmumura sa kapuwa.

Payo ko lamang ay huwag mumurahin ng putang ina mo ang iyong kapatid dahil pareho kayo ng nanay.

Life is somewhere.

Life is some here,

Life is some don't.

Oftentimes, life is I won't.

Still,

Life will bide its time

Where both endless meet.

No one always had enough

To let sick and tired sit.

Life goes nowhere,

And life may be gone.

Life may not go on

To as much as beyond.

Minsan nang naging okay

Sa akin ang mga paminsan.

'Di na bale ang mga paalala.

Basta kung 'di na maalala,

Nako, baka malala na, at 

Hindi na maaari sa maaari

Kung lalang babalikan pa.

Pagod lang siguro rito banda

Kung sakaling may lusot pa

Akong mga hiblang hayok sa 

Iyong makikitid na paalam.

Ipaalam nawa sa akin ang

Aking mga naiwang balikan,

At nang mabuong muli ang

Binaklas sa pira-pirasong

Mga luha at paghihintay,

Makasakay lamang at hindi

Lamang mag-iwan ng huling

Mga bakat, huling mga silay

Sa buwan, huling mga sinding

Simpalad ng mga alitaptap

Sa ginaw, sa koro ng mga

Palatusok na ararong ilaw.

Bigyan mong muli ng isang

Pagkakataong makahanap

Kaming muli ng paglalasapan

Ngayong gabing lakad lang

Ang nagpagising sa init, sa

Uhaw na dulot galing berso.

I love sadness... somehow.

Some of my times, and not

Some of your times, some

Of someone's times, my

Loving sadness knows me.

Sadness recognizes me,

Sadness hugs the shit

Out of me.

I am here, and sadness...

Sadness stays with me as if

Clouds weren't really made

Of water but just of dust

From my tears and flies,

Whispering through thin air,

And oh how I wish that

When the deepness of my
Calm starts to again frighten

Every intent of my bones,

Sadness finds every way

To match and make my

Sheets warmer, better,

And although sadness isn't

What's not often with my

Spares, 'tis truly sucked into

How sometimes has been

Enough.

Butas-butas ngunit tapos na,

Obrang halaw sa nakaraan.

'Di na masabi pa kung sino

Ang unang nagsabi ngunit

Walang galit sa kung bakit

Inumpisahan ang pagsasabi.

May pakialam sa paghusgang

Malapit sa nakalayo na pero

Paalalang may misteryong 

Kung anong paglikha ng isa-

Sa-isang pagtatagpo, walang

Agarang pagdiin; mayroon 

Lamang pagbakat sa kung

Sino ang may salarin sa mga

Bagay na bistado subalit may

Patagong pagharang. Galit na

Galit sa abo, suklam na suklam

Sa hibang dahil sino nga bang

Ehemplo, may tunay ang tagay?

Lihim pa ba ang mga goyo,

May paglambing na lumanay?

'Pagkat iwanan mang marka

Sa bawat pahinang ibubuklat,

Sakaling umeksenang pitik

Ang mga alikabok sa harap,

Sasaan ang mga mistulang

Pangingirap nating paglingon,

Pasalamat na siguro kumbaga

Para sa lahat ng pag-inom,

Paghithit hanggang pagbuga.

Kahit pang magtalukbong, magtago

Palayo sa 'king dalawang palad na

Natitirang aking mga kaibigan, silang

Dadalawang nagpapairal ng aking

Mga tindi, aking mga nalalaman,

Kakalabitin at kakalabitin pa rin ako

Sa aking mga hindi mababantayang

Mga puwersa, aking pruweba na 

Wala naman na talaga akong hawak,

Ni walang masasalo, walang maisara

Kahit pa panay bukas ako, tingnan ito,

Mga nagbabalatkayo, mga walang

Sinasanto. E ako lang naman ito, may

Layang hindi tunay, may yamang 'di

Karamay hanggang lagpak sa halong

Semento, luha, lupa, at tubig-ulang

Yayakap sa ating mga pagtawid kung

May yari mang naglalakad at tapos ay

Sasaidsid sa gilid, maski pang saidsid

Tungong butas na hindi na kailangan

Pang talunin, hakbangan, kakalabitin

Akong sawa na pero babalik-balikan.

Hala ka! Ano na naman itong

Bagong pananggulo? Parang

Nagkaroon ng pagbabagong

Takot na sasalimuot sa aking

Kasisigla lamang na pamalay.

Ang sa aking alam, hindi ako

Tumakbong paruyan ni tilang

Away ay ibinanda ko nang sa

Layong puntang mga ulap na

Ginusto ko na lamang umayos,

Manahimik, gumitnang ayaw

Sumipot sa kahit ano pa mang

Mga pagtutunggali. Ako na

Lamang ito, akong may paki pa

Ngunit may yari nang taklob.

Kahapon, hindi matigil ang 

Paglalakad nang paikut-ikot.

Naghahanap ng paboritong

Pelikulang nakakatakot, patay-

Siyang pagwawalay rin na,

Paglalawayan ding paraya.

Huwag na sanang mag-alala,

Tatawang paluha, titindig ang

Pagwasiwas ng pinaglumaang

Mga tugtog nang makita ng

Aking mga paninging matagal

Nang nagbubulag-bulagan.

Hindi nang maiintindihan ng

Lupa, ng hanging may kalabit

Sa aking balahibo sa batok.

Ngingisian ako ng paglamig

Pababa dahil nalalaman niyang

Naghihintay lamang din akong

Matapos ang kani-kanilang

Mga gawain sa loob ng isang

Minuto, tatlumpung segundo.

Pagbabawalang batuhan ng

Patibong ang mga sigaw na 

Nang sigaw hanggang bumagal

Ang mga binting ito, hindi na

Gagana pa matapos kumaripas

Galing pag-aayos ng dilim, 

Pananampalatayang layo sa loob.

Payag na sa pagpapatotoo ng

Natitirang isang kilos na tuloy

Pang magpaparaya sa maraming

Kulit, pagbulong sa daluyang 

Lubid at itim. Salamat na lamang

Sa lahat, sa lahat ng ibang wikang

Pag-ibig, pag-unawa sa aking

Madalas na ginawing puso,

Akap-akap ang aking unan,

Halika't sumandali muna sa 'kin.

Napagbigyan ng pahinga nang

Tatlo hanggang limang pagtulak

Dahil sa ayaw na ipagkaloob na

Pagsalok ng 'di na mahalimuyak

'Pagkat sipaging unahin man ang

Sarili mula sa ibang walang sarili

Kundi ang kanilang mga sarili sa

Harapan ng mararami, ang sariling

Kubli sa karamiha'y sariling iwang

Mabuti na't wala na sa sarili, diling

Pinagbigyan marahil ng pahinga

Mula lima hanggang naging tatlo

Lamang. Itinulak habang nasalok

Kahit sipagin mang unahin ang

Hindi naman kani-kaniyang sarili.

Sa asal mong iyan maski pa

Pati ng iyong mga kasama,

Bakit sa tuwing may hinging

Pag-intindi, hinging paluwag

Sa atin-atin lamang na mga

Piring ay bigla-biglang yumi't

Maglilikot at mananadyang

Parang wala na naman na 

Yata pang iniinda, kahit pang

Sumabat ang kahit na sinong

Ina.

Mutang pabalik-balik 'pagkat

Anumang igulo ng mga igpaw

Sa taingang pagod at tulog

Ang balikatang pinagkaibigan,

Dinudulong umasa pang kuwit,

Hindi man lang humawig pang

Kusa sa kung waring aakyat at

Bababa rin matapos salubungin

At sabihan ng nag-iisang tinig,

Nagmumurang mga gilagid,

Hindi na maaawat pang hampas

Mulang kaliwa, sasalubungin

Naman sa kanan. May pekeng

Mga pag-iling, paunting mga

Konyat sa puso, mumunting 

Kantahang daig pa ang karaoke

Sa tapat ng simbahang sarado.

Lalampas ang sandali. Lalabian

Ka pa ng guhit nang idinikit ay

Sa kisame't sahig. Dumating din

Ang araw na mamamali ka ng

Tantya sa kani-kanilang mga

Ipinakikitang maskara. Sa mga

Abong kanyang pipitikin sa 

Umpisa, sa mga iniwan nang

Mga alaalang sinusuyod at 

Tuluyan nang naiwang apat na

Sumbat ng hudyatang hangin,

Tumba pa ring hinga sa tabi ni

Ina.