01 October 2026

Residue

Kinakabahan ako. Wala na akong maalala. Biruin mo, sa apat na taon kong inilagi sa Masci, wala na akong maalala. Iniluwa na ba lahat ng utak ko lahat ng pilit niyang matutunan noon? Sa dinami-dami ng subjects namin, ni isa man lang, bakit parang wala na talaga akong mahugot ni katiting?

Ang dami naming subjects sa science, kung ano-ano rin ang mga tinira namin sa mathematics. Mayroong mga araw at linggo na kinakaya ko pang unawain at isulat sa kuwaderno nang paulit-ulit ang mga araling ipinukol sa amin ng iba't ibang guro, masungit man o mapagmalasakit, namamahiya man o maalalahanin, nagmamadali man o magpapabili pa muna ng random na mangangata habang nagkaklase, tila yata nahulog na lang ang halos karamihan sa mga kalahating araw lamang na pagkakabisa ng mga magugulong sulat at basta-bastang highlights habang nagtutunaw ng yelo ng biniling orange juice sa punong-punong mesa sa Mcdo.

Wala na akong maalala, at hindi ko naman siguro ito sinasadya. Sa pagitan ng mga bangungot kong papasok sa araw ng exam nang hindi man lang nakapagbuklat ng kahit anong notes ilang araw bago ang pagsusulit, mayroon pa akong natitirang assignments na balak ko nang tapusin sapagkat ano pa't dahil sa kinakabahan nga ako.

No comments: