28 October 2026

Terminal

Bale, ayon na nga, mayroon naman pala akong mga naalala. Iyon nga lang, mga aral at danas lamang na hindi ko kailan man mapagtatanto kung magagamit ko pa nga bang talaga o pampasikip na lang sa mga kayang ipunin ng aking diwa hanggang sa makalimutan ko na lang din silang lahat nang tuluyan.

At wala na akong iba pang magagawa para pigilang mangyari ang lahat ng mga napipintong wakas. Ang tanging natitira na lamang, lasapin maya't maya ang mga padaplis-daplis na alaalang ito, dahil hindi na rin naman ako nakakasiguro kung kailan nila ako bibisitahin pang muli.

Tuloy-tuloy lang ang biyahe. Lilipas din ang mga nadaraanan. Sa aking paglingon sa mga araw na unti-unti nang lumalabo sa aking paningin, hindi ko minsan mapigilang ngumiti at mabasa nang kaunti ang aking mga mata, bilang buntonghininga siguro sa mga kaganapang isang beses lamang maaaring mangyari sa buhay ng tao. Ngunit ang mga mithiin, hilig, at mga paboritong kahit na ano, magsisilbing mga gasolina para magpatuloy pa tungo sa kung saan, dala-dala ang mga aral at danas na hindi pa magawang makalimutan bilang alalay at tahimik na kaibigan. Hindi na ako kinakabahan.

No comments: